×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








DE BOZE ZUS



Een vriendin van mij zei laatst: “Ik wou dat ik een zus had!” Toen zei ik : “Ik wou dat ik een LEUKE zus had”. We moesten allebei lachen, want zij kent mijn zus. Een zus hebben om een zus te hebben, ik weet het niet… Maar een LEUKE zus, JA!! Eentje waarmee je gaat winkelen voor een nieuwe BH, rommelmarkten mee afstruint, naar culturele cafés gaat, zelfs waar je mee op vakantie gaat, met partners dan.

Mijn zus is het tegenovergestelde van een leuke zus. Vooral de laatste tijd. Nou heb je natuurlijk verschillende soorten mensen en dus ook verschillende soorten zussen. Ik zelf ben van het soort dit-is-mijn-huis-en-ik-zet-zo-koffie-eerst-even-mijn-joggingbroek-aandoen, en mijn zus is van het soort hee-is-de-koffie-nou-nog-niet-klaar-en-je-mag-hier-wel-eens-stoffen. Oh nee, dat is mijn moeder. Oh jee! Mijn zus lijkt op mijn moeder. Als mijn moeder langs komt gaan mijn dochter en ik altijd voorspellen waar ze als eerste een opmerking over gaat maken. (dit keer over de bank) Maar ok, ik had het over mijn zus dus. Nu heb ik niet zo veel last van mijn zus en vooral van haar verwachtingspatroon, vooral omdat ik haar bijna nooit zie. De laatste keer was in december toen mijn moeder jarig was.

Hoe dit zo is gekomen is een lang verhaal. Kort: zij wil mijn leven bepalen! Ik wil dat uiteraard niet. Dat is wat haar steekt. Zij vindt dat ik achter haar moet staan, puur en alleen omdat ik haar zus ben. Ik kan daar niet zo goed tegen. Voor wie, voor welke buitenstaanders, moeten wij leuke zussen spelen?

Zoals je vriendinnen kiest op grond van gemeenschappelijke interesses, kinderen op dezelfde school of partners die in hetzelfde voetbalteam spelen, zo werkt het met zussen helaas niet. Die kies je niet. Vroeger hadden we ook al onderwerpen waar we niet over spraken, snapten we elkaars hobby’s niet, hadden een totaal andere kledingsmaak én voorkeur op het gebied van partners en dat was handig! We konden samen shoppen zonder hetzelfde jurkje te willen, sterker nog: we wezen elkaar op dat leuke jurkje dat we zelf dus niet wilden maar perfect voor de ander vonden. Hetzelfde met jongens, nooit vielen we op hetzelfde type. Best een basis voor vriendschap.

De verschillen werden groter. We kregen andere vriendinnen die, hoe verrassend, nooit elkaars vriendinnen werden. We deden steeds minder samen, maar als het nodig was om te helpen verhuizen, klussen of iets anders praktisch, dan kwam dat goed. Nu mag ik niet meer in haar huis komen. Omdat zij anders is dan ik. En ik iets ‘fouts’ heb gedaan. In één van de zeldzame what’s app gesprekken zei ze dat ik vergevingsgezinder ben dan zij. Dat denk ik ook. Nog een verschil, tel maar op bij de rest.

Ik denk dat we gewoon uit elkaar zijn gegroeid. We zijn heel verschillend, altijd geweest, alleen nu begrijpen we elkaar niet meer…. Als ze een vriendin was zou ik haar nooit meer zien. Maar ja, ze is mijn zus… Of is dat toch hetzelfde???




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts