Blog acht: Suicide Awareness, Denk jij er wel eens aan?

Blog acht: Suicide Awareness, Denk jij er wel eens aan?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Dit is een eigen geschreven versie, maar gebaseerd op een Amerikaanse versie..
Ik durf er eerlijk voor uit te komen, dat ik meerdere pogingen heb gedaan, maar geen succesvolle... De tekst in het Amerikaans greep mij dusdanig aan, dat ik vond dat ik wel een Nederlandse versie wilde maken. In de hoop dat er in ieder geval één iemand minder aan zelfmoord gaat denken...

Denk jij aan zelfdoding? Probeer je het volgende in te denken...


Je komt die ene dag thuis van school. Het was zoals gewoonlijk een verschrikkelijke dag. Je hebt het gehad en je zit er compleet doorheen. Je loopt naar je kamer en sluit de deur. Loopt door naar je matras waaronder je je afscheidsbrief bewaart, je hebt hem wel 20.000 maal gelezen en herschreven. Dan pak je de scheermesjes en snijdt je jezelf voor de laatste keer. Je pakt ook de pot met pillen en slikt ze allemaal in. Je gaat liggen, legt het briefje op je buik en je sluit je ogen voor de laatste keer.


Een paar uur later klopt je zusje op de deur om te vertellen dat het eten klaar is. Je geeft geen antwoord dus ze loopt naar binnen. Ze denkt dat je ligt te slapen dus dat vertelt ze aan je moeder. Je moeder komt naar je kamer om je wakker te maken, maar ze merkt dat er iets raars is, ze pakt het briefje van je buik en begint het te lezen, ze schrikt en probeert je wakker te schudden maar dit lukt niet en ze begint je naam te roepen. Je zusje snapt het niet maar loopt naar je vader toe om te zeggen dat je niet wakker wil worden en dat mama schreeuwt. Je vader holt naar je kamer en ziet dat je moeder een briefje vasthoudt en ziet je levensloze lichaam naast haar. Hij begint te schreeuwen en gooit iets tegen de muur, dan valt hij op zijn knieën en begint te huilen. Je broertje begint te begrijpen dat er iets niet klopt, hij weet niet wat, maar begint ook te huilen. Je moeder neemt je vader en je broertje onder de arm en samen huilen ze nog even door. De volgende dag op school is er een bijeenkomst. De directeur vertelt iedereen over je zelfdoding. Het heeft even nodig om bij iedereen door te dringen maar wanneer dat gebeurt wordt het doodstil.


Iedereen geeft zichzelf de schuld. Je leraren denken dat ze te hard waren voor je. Die gemene meiden die denken na over elk woord wat ze tegen je hebben gezegd. Die jongen die je zat te klieren en je bijnamen gaf, haat zichzelf dat ie je nooit heeft verteld dat je zo mooi bent. Je ex, degene die je alles had verteld, maar die het had uitgemaakt, hij kon er niet mee omgaan. Hij kreeg een zenuwinzinking, begint te huilen en vlucht de school uit. Je vrienden die huilen ook, die vragen zich af hoe het zo ver heeft kunnen komen, wensend dat ze je hadden kunnen helpen voordat het te laat was. En je beste vriendin, die is dusdanig geschrokken, ze kan het gewoon niet geloven. Ze wist waar je mee zat, maar had nooit verwacht dat het zo slecht zou aflopen. Ze huilt niet, ze voelt niks, ze staat op en loopt het klaslokaal uit, op de gang laat ze zich vallen op de grond en begint te schreeuwen maar er komen geen tranen. Een paar dagen later op je begrafenis was de hele stad aanwezig.


Iedereen kende je, de vrolijke jonge dame met die mooie lach met die kuiltjes en bijzonder mooie persoonlijkheid. Degene op wie iedereen kon rekenen, de schouder was om op te huilen. Vele mensen spreken over de goede herinneringen die ze hebben aan je. Daar zijn er een hoop van. Iedereen huilt. Je kleine zusje weet niet dat je zelfmoord hebt gepleegd, daar is ze te klein voor. Je ouders hebben gezegd dat je gewoon bent overleden. Dat doet je zusje heel veel pijn. Je was haar grote zus en het was de bedoeling dat je er altijd voor haar zou zijn. Je beste vriendin die blijft sterk, de complete uitvaart, maar op het moment dat ze je kist de grond in laten zakken, breekt ze en begint ze te huilen, en stopt voor dagen niet meer met huilen.


Het is 2 jaar later. Alle leraren en leraressen zijn gestopt met lesgeven. Die gemene meiden hebben allemaal een eetstoornis nu. Die jongen die je altijd pestte en namen gaf, die snijdt zichzelf. Je ex weet niet meer hoe hij lief moet hebben, en slaapt met elke vrouw die hij tegenkomt. Je vrienden hebben allemaal een depressie, en je beste vriendin, die heeft een zelfmoordpoging gedaan, het is haar niet gelukt maar ze heeft het wel geprobeerd. Je zusje die weet ondertussen wat er is gebeurd, ze huilt zichzelf elke nacht in slaap en doet aan zelfpijniging. Ze doet precies hetzelfde als wat jij jaren hebt gedaan tot aan je zelfdoding. Je ouders, hun huwelijk is kapot gegaan. Je vader is een workaholic geworden om zo maar niet over jouw dood na te hoeven denken. Je moeder is gediagnoseerd met een depressie en ligt de hele dag in bed.


Mensen geven om je. Je mag misschien wel denken van niet, maar ze doen het echt. Jouw keuzes hebben niet alleen effect op jou. Doe geen zelfmoordpoging, er is nog zoveel om voor te leven. Als je opgeeft kan het niet beter worden. Ik zal er hier zijn voor je, maakt niet uit waar je bent. Zelfs als we nog nooit hebben gesproken, ik ben er voor je.


Suicide Awareness




Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Diep respect! Knap dat je dit durft te schrijven! Je bent een topper!
| 22:31 |
Dank je wel
| 11:36 |
"...zelfs als we nog nooit hebben gesproken, ik ben er voor je"
bit.ly/2nZZbZ9
| 19:01 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen