Ben je daar nu al weer?


Dit ging hieraan vooraf:

 

Agent Polleman beseft dat z’n vermomming hier nog maar weinig nut heeft. Iedereen om hen heen heeft nu wel door dat hij een als vrouw verklede kerel is. Maar gelukkig is het hier druk.

Zonder er verder nog woorden aan vuil te maken werpt hij de gniffelende mannen om heen een laatste, geringschattende blik toe en keert hen dan de rug toe. Met z’n kin in de lucht baant zich een weg richting de bar om daar te wachten totdat de commissaris arriveert. In de tussentijd kan hij dan mooi iets nuttigen om alle vernederingen weg te spoelen.

Agent Polleman tikt een vent op z’n schouders die in de weg staat.

“Pardon mijnheer, mag ik er even langs?”

De vent draait zich om en er verschijnt een grijns op zijn gezicht.

“Zo lekker ding, ben je daar nu al weer?”


© Dewaputra

 

Bovenstaande  episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van april  van FrutselenindeMarge.

Hallo, welkom op Yoors!
Meeschrijven of reageren?


Log snel in! (het is gratis)