Bij de immigratiebalies


Het vorige deel:

Hier begon het verhaal:

 

Het is maar een kort ritje naar het aankomstgebouw. Zodra we voor de ingang van het gebouw zijn gestopt, springt mijn buurman als eerste uit de bus en verdwijnt naar binnen richting de immigratiebalies.

Mijn buurman is als eerste aan de beurt. De immigratiebeambte controleert zijn paspoort, spiekt even op zijn beeldscherm en kijkt mijn buurman vervolgens onderzoekend aan. Even denk ik dat daar iets niet goed gaat maar ik heb het mis. Mijn buurman mag doorlopen.

Even later ben ik aan de beurt. Na wat formele vragen over wat ik kom doen en waar ik verblijf, mag ik ook doorlopen.

Ik heb alleen handbagage bij me, genoeg voor een lang weekend. Dat vind ik wel fijn want dan hoef je namelijk niet bij de lopende band op je koffer te wachten. En ik heb een buitengewone hekel aan gesjouw. 


© Dewaputra | afbeelding: channel4.com

Lees verder:

 

Bovenstaand deel van dit vervolgverhaal  past in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge. Hierbij dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'piekfijn' in voorkomt, maar dit mag ook in delen in andere woorden verwerkt zijn.