Dat ging nog maar net goed


Dit ging hieraan vooraf:

 

Dat heb ik‘m toch maar mooi geflikt, grinnikt agent Polleman in zichzelf. Hij is dat gemene nest van een Sheila te slim af geweest en wie het tasje met het bewijsmateriaal nu nog uit zijn handen weet krijgen, moet van goede huizen komen. Nee, met die bevordering later zit wel snor. Wat zal de commissaris opkijken als hij straks met het kistje komt aanzetten. 

Maar eerst moet hij zijn achtervolger zien kwijt te raken, die neef van dat oude stel van het pension. 

Even verderop doemt, aangegeven door een rode cirkel met een blauwe band, de ingang van een metrostation op. Met het tasje tegen zijn borst geklemd rent agent Polleman de trap af die naar het Regent’s Park Underground Station leidt. Bijna verliest hij op die trap een van zijn hoge hakken maar het gaat nog net goed.


© Dewaputra | afbeelding : geograph.co.uk

Lees verder:

 

Intussen bij de andere hoofdrolspelers:

Ik steek m'n neus liever ergens anders in

bij Cornelis, Sjaan en de commissaris in The Kings Head | Hans van Gemert
 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van mei van FrutselenindeMarge. In deze uitdaging dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'nestverlater' (al dan niet in delen) is verwerkt.

 

Doe ook mee!

Welkom op Yoors.

Wil je meeschrijven of reageren? 
Log dan snel in! (het is gratis)