×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Dat zie ik, uilskuiken.

Dat zie ik, uilskuiken.


Dit ging hieraan vooraf:

En hier is het begonnen:

 

“Ja, dat zie ik, uilskuiken. Ik zit in de Wijnbar de Pontiac in de gaten te houden, weet je nog wel? Waarom doe je nou nooit eens direct wat ik je zeg? Ik had je opdracht gegeven om op pad te gaan en in de buurt wat rond te neuzen. En nou sta je nog steeds op de stoep voor die treintjeszaak heen en weer te drentelen. Vooruit, loop een aantal blokjes om en kijk of je de verdachte ergens ziet. Deze vent neem ik wel voor m’n rekening”.

Met de staart tussen z’n benen druipt agent Polleman af, richting de Meent. 

Gladde Gerrit (want die was het inderdaad) heeft inmiddels de Pontiac bereikt. Hij pakt de tas die op de bijrijdersstoel staat, sluit de wagen vervolgens weer af en loopt, gevolgd door de commissaris, weer terug naar de Dudok.


© Dewaputra

afbeelding: youtube.com

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de volgende uitdaging:




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties