Die bezorgt hem voorlopig geen last meer


Dit ging hieraan vooraf:

 

Direct nadat agent Storm vol bravoure achter hem op is gedoken, laat Linke Lou zich onverwachts vallen. In zijn val draait hij zich half om en met zijn linkerbeen maait hij agent Storm met één haal onderuit. Die had een dergelijke manoeuvre absoluut niet verwacht. Het komt dan ook als een totale verrassing voor hem. Met een kreet en in de lucht malende armen gaat agent Storm neer. Hij valt plat voorover in een grote plas met regenwater. De druppels spetteren alle kanten op. Het pistool van agent Storm glijdt draaiend over de keien en verdwijnt in een rioolput. Fijn, denkt Linke Lou. Die zit nu zonder wapen. Daar hoef ik niet meer over te piekeren. 

Agent Storm was na de  val even versuft blijven liggen, maar hij probeert nu kreunend overeind te komen. Linke Lou grijpt z'n wapen en geeft hem een tik achter een oor. Met een gesmoorde kik gaat agent Storm weer onder zeil.

Piekerend kijk Linke Lou even om zich heen. Even verderop in het steegje, onder een kapotte straatlantaarn in een donker hoekje, staan een aantal afvalemmers. Dat is een fijn plekje om die lastige sta-in-de-weg tijdelijk te dumpen.

Hij grijpt agent Storm bij diens benen en sleept hem naar de afvalemmers toe. Daar scharrelt Linke Lou even rond, op zoek naar bindmateriaal. Bij één van de afvalemmers, hangend over een kapotte muziekstandaard, vind hij een rafelige, oude deken die bedrukt is met verkeersborden. Afschuwelijk, denkt Linke Lou. Wie bedenkt er zoiets? Maar het is een prima dekentje om deze lastpak in te wikkelen.

Voor hij agent Storm in de deken rolt, fouilleert hij hem nog even. Het levert hem een smartphone, een politiepenning en een portefeuille met wat geld en een pinpas op. In de portefeuille zit ook een foto van een vrouw met getoupeerd, piekerig haar dat geblondeerd lijkt. Ze kijkt nogal vinnig in de camera. Linke Lou trekt een gezicht. Fijn, het zal je vrouw maar wezen zeg.

De smartphone, de penning en de portefeuille verdwijnen in de jaszak van Linke Lou. Daarna rolt hij agent Storm secuur in de deken. Met een stuk waslijn bindt hij de deken dicht. Nu nog zorgen dat hij niet kan gaan schreeuwen als hij straks bijkomt. Linke Lou trekt zijn zakdoek uit zijn zak en propt deze in de mond van agent Storm. Met wat plakband wikkelt hij de zakdoek vast in diens mond. Tevreden bekijkt Linke Lou het resultaat. Die bezorgt hem voorlopig geen last meer. En nu als de wiedeweerga naar de massagesalon.


© Dewaputra

afbeelding: lockedback.com

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal telt exact 420 woorden. Het past 3x in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge, en tevens in de steekwoorden schrijfuitdaging van december van Hans van Gemert, co-auteur van dit vervolgverhaal.

 

Meeschrijven of reageren? 
Dat kan zodra je lid van Yoors bent.
Het is gratis en levert je direct bonuspunten op.
Klik op inloggen om lid te worden.