Dit biedt perspectieven


Het vorige deel:

Hier begon het verhaal:

 

Jammer dat ik niet kan verstaan wat ze zeggen, want ik ben eigenlijk best wel nieuwsgierig. Na een paar minuten verschijnt de gerant bij het tafeltje van Chester en mijn buurman. Hij zegt wat tegen ze en wijst naar het restaurant. Het zal toch niet…? Ja hoor, ze staan op en volgen de gerant naar het restaurantgedeelte. 

Ik duik snel achter de menukaart in de hoop dat ze me niet zien zitten. Als ik stiekem om een hoekje van de kaart spiek, zie ik dat ze naar een tafeltje schuin voor me worden geleid, dat zojuist is vrijgekomen. Ik heb het geluk vanavond aan mijn zijde want mijn buurman gaat met z’n rug naar me toe zitten. En ik kan nu ook fijn horen wat ze zeggen, als ze tenminste normaal blijven praten en niet gaan fluisteren. 

Dit biedt perspectieven….


© Dewaputra | afbeeldingen: londonist .com / composition

Lees verder:

 

Bovenstaand deel van dit vervolgverhaal  past in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge. 

 

Meeschrijven of reageren? 

Dat kan zodra je lid van Yoors bent.

Het is gratis en levert je direct bonuspunten op.

Klik op inloggen om lid te worden.