×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een verblindend wit licht

Een verblindend wit licht


Het vorige deel (deel 2):

Hier begon het liftavontuur:

 

“Is er geen mogelijkheid om de lift te laten stoppen? Die buiten galactische etage lijkt me namelijk nogal ver…”

“Helaas mijnheer, er is geen noodstop mogelijk als u op weg bent naar de buiten galactische etage. Als de lift nu zou stoppen dan raakt deze namelijk direct uit koers en verdwaalt u met lift en al in het heelal. U zult geduld moeten hebben tot u op de buiten galactische etage bent gearriveerd.”

“En hoe lang gaat dat duren?”

“Eens even kijken….. via het eerstvolgende wormgat bent u er in ongeveer drie uur mijnheer. Als u het wormgat doorgaat, kan de lift wat schudden. Dat is normaal, dus u hoeft zich daarover geen zorgen te maken. Goede reis.”

Nou, daar ben ik dan klaar mee. Zit ik nog drie uur opgesloten in deze lift. Ik zak door m’n knieën en ga op de vloer van de lift zitten, met m’n rug tegen de wand. Door het eentonige geluid van de aandrijving van de lift, dommel ik al snel in slaap.

Na dik twee uur schrik ik op uit mijn slaap. De lift is heftig aan het te schudden en het is stikdonker. Alle lichten zijn uitgevallen. Ik vermoed dat we nu door dat wormgat gaan waar de centrale het over had. De lift schudt en kraakt in z’n voegen en even ben ik bang dat hij uit elkaar gaat vallen. Dan ineens houdt het schudden en gekraak op en de lichten van de lift gloeien flauw op. Nu de lift niet meer schudt en kraakt, valt het me ineens op hoe stil het is. Zelfs het eentonige geluid van de aandrijving van de lift is niet meer te horen. Zouden we dan al op die buiten galactische etage zijn gearriveerd? Het BG lampje boven de deur brandt niet. Ik hoop niet dat de lift stilgevallen is want dat zou betekenen dat de lift uit koers is geraakt en stuurloos door het heelal zweeft…

Gelukkig blijkt dat niet het geval te zijn want opeens beging het lampje boven ’BG’ te knipperen. Na een paar seconden glijden de deuren open. Ik had verwacht een diepzwarte afgrond waar te nemen bij een buiten galactische etage, maar in plaats daarvan schijnt een verblindend wit licht de lift in. Ik scherm mijn ogen af. Het licht is allesoverheersend en te fel om naar te kijken. Dan klinkt plotseling ergens vanuit het licht een stem.

“Je hebt geen toegang tot deze etage. Voordat je hier naar binnen kunt gaan, dien je eerst de meeste lagere etages bezocht te hebben. Ik stuur je terug naar de etage waar je je in je herinnering je reis bent begonnen.”

Met die woorden sluiten de deuren zich en de lift zet zich met een sterke opwaartse druk in beweging.


© Dewaputra -

 
Zat ik in de lift van dit gebouw?

 

Bovenstaand episode past in de schrijfuitdaging van februari van Hans van Gemert:




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties