×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een zwerver in een driedelig krijtkostuum

Een zwerver in een driedelig krijtkostuum


Ik bevind me in het centrum van een mij onbekende stad. Ik haast me langs de gevels richting mijn hotel, dat niet ver weg meer kan zijn. Hoop ik. Het loopt al tegen middernacht. De straten zijn op dit late tijdstip nagenoeg verlaten .

Als ik een donker en diep portiek passeer, hoor ik iemand sissen. “Pssst……”
Ik houd mijn pas in en tuur het donkere gat van het portiek in. Half verscholen in het duister zie ik een man zitten. Hij zit in elkaar gedoken op de grond, leunend tegen een afvalemmer. Hij is gehuld in een deken. Ongetwijfeld een zwerver.

“Hebt u misschien een vuurtje voor me?”

Tot mijn verrassing spreekt de man met een bijzonder beschaafd accent.

Ik voel in mijn zakken en haal er een doosje lucifers uit.

“Hier, houd het maar” bied ik aan.

“En hebt u dan soms ook een sigaretje voor me?”

“Sorry, ik rook niet…”

“Maar je hebt wel lucifers bij je.”

“Ja, die heb ik net aan u gegeven.”

“Hebt u dan misschien wat geld voor me om een pakje sigaretten te kopen?”

“Sorry, maar ik kom zojuist van het vliegveld. Ik ben net aangekomen en ben onderweg naar mijn hotel. Ik heb nog geen tijd gehad om te pinnen. En ik ben onderweg ook nog geen ATM tegengekomen.”

“Dat is jammer.”

“Voor u wel, ja.”

“En ben je dan te voet onderweg naar je hotel, helemaal vanaf het vliegveld?”

“Daar lijkt het wel op. Ik houd van lopen.”

“Het is koud” verandert de man van onderwerp. Hij staat op. Naast de afvalemmer staat een winkelwagentje, zie ik nu. Er liggen twee vuilniszakken in die met waslijn zijn dichtgebonden. Daar bovenop staat een kartonnen doos die half uit elkaar valt en nog maar net met plakband bij elkaar wordt gehouden. 

De man staat op en begint met z’n voeten op de stoep te stampen. Tot mijn verrassing springt daarop het licht van een straatlantaarn aan. Het geeft me de gelegenheid om de man beter te bekijken. Tot mijn verbazing zie ik dat hij onder z’n deken een driedelig, donker krijtkostuum draagt. Z’n schoenen glimmen alsof ze past gepoetst zijn. Z’n haar is keurig geknipt en toont een kaarsrechte scheiding aan de linkerkant. De man merkt mijn verbazing op.

“Als ik een camera had gehad, dan had ik een foto van je gezicht genomen. Onbetaalbaar!”

“Nou ja, het natuurlijk niet iets wat je dagelijks meemaakt”.

“Hoe bedoel je?”

“Nou, een zwerver die gehuld in een deken en leunend tegen een afvalemmer in een portiek zit, die dan vervolgens geen zwerver blijkt te zijn maar een beschaafde heer in een driedelig maatkostuum. Die een vuurtje, sigaretten en geld bietst van voorbijgangers.”

“Zo reageren alle voorbijgangers. Standaard reactie. Maar wie zegt dat ik beschaafd ben? Uiterlijk kan bedriegen, pas maar op.”

De man doet een stap in mijn richting waarop ik een stap naar achteren zet. Gelukkig komt op dat moment net een taxi aangereden. Ik fluit en steek mijn hand op. De taxi swingt naar de stoep en stopt onder de lantarenpaal, net voorbij een verkeersbord dat aangeeft dat er tussen 9AM en 5PM niet mag worden geparkeerd aan deze zijde van de straat.

Ik open het portier en stap in. Terwijl de taxi optrekt, zie ik de man wild gebaren. Hij roept me nog iets onverstaanbaars na. Vreemd figuur.

Vijf minuten later stopt de taxi voor het Sheraton Park Hotel. Ik ben op mijn bestemming.


© Dewaputra | afbeelding: gamespot.com

Bovenstaand verhaal past in de steekwoorden schrijfuitdaging van december 2018 van Hans van Gemert:




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties