×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Hallucinaties in de supermarkt

Hallucinaties in de supermarkt


Op het moment dat ik een pak halfvolle melk uit de koeling van de zuivelhoek trek, hoor ik geheel onverwachts een angstaanjagende, hysterische gil. Van schrik laat ik het pak melk in mijn wagentje vallen en met mijn hand nog uitgestoken, sta ik heel even als bevroren. Het gegil houdt aan en klinkt nu uit meerdere kelen. Het komt uit de buurt van de wijn- en kaasafdeling van de supermarkt. Dan, alsof iemand met zijn vingers heeft geknipt, ontdooi ik plotseling uit mijn bevroren houding. Met versnellende pas en met heftig heen en weer slingerende voorwieltjes duw ik mijn wagentje in de richting van het gegil, benieuwd naar wat er aan de hand is.

Door mijn snelheid meer glijdend dan rennend, schuif ik met mijn wagentje bij de wasmiddelen de hoek om en kan daarbij maar tenauwernood een andere klant ontwijken die verstijfd van schrik en met haar hand voor haar mond geslagen naar een schokkend tafereel bij de kaasbalie staat te staren.

Slachtoffers bij de kaasbalie

Voor de vitrine van de kaasbalie liggen twee mannen met wijdopengesperde ogen bewegingloos op de grond. Een derde persoon, een vrouw met lang donkerblond haar die gehuld is in een opvallend kort spijkerrokje, is bezig voor de kaasbalie in elkaar te zakken. In haar hand houdt ze een nog onaangeroerd blokje Emmenthaler kaas waarop een prikkertje met een USA vlaggetje is gestoken. Het blokje kaas rolt weg onder de vitrine als de vrouw dwars over de mannen op de grond valt.

Gealarmeerd door het gegil komt nu ook de manager van de supermarkt in de verte gehaast aangelopen. Zodra hij ziet dat er een aantal klanten bewegingloos voor de kaasbalie op de grond ligt, grijpt hij zijn mobieltje om het alarmnummer te bellen. De hele scene komt onwezenlijk op me over. Want wat hier gebeurt, is nou toch niet iets wat je zo direct in een supermarkt mag verwachten, toch?

Inmiddels heeft zich een haag van nieuwsgierige klanten gevormd die nu meer op sensatie belust dan verschrikt staan neer te kijken op de drie naar het schijnt bewusteloze personen op de vloer voor de kaasbalie. Ik houd er niet van om in het gedrang te staan en positioneer me daarom op de hoek van de kaasbalie om het tafereel vanaf daar te aanschouwen. Ik peins me suf wat hier gebeurd kan zijn.

Een koppig wijntje

Op de balie staan twee dienbladen. Op een ervan liggen verschillende soorten in blokjes gesneden kaas waarin cocktailprikkertjes met vlaggetjes zijn gestoken; op de ander staan een dozijn of wat kleine plastic maatbekertjes met een rode wijn die vandaag ongetwijfeld in de aanbieding is en daarom gratis door de klanten geproefd kan worden. Een glaasje tegen de schrik gaat er nu wel in, bedenk ik me.

Ik pak een glaasje van het blad en sla het in ene keer, ad fundum, achterover. De wijn smaakt zacht en rolt snel over de tong mijn keel in. Op het moment dat ik een blokje kaas van het andere blad pak, voel ik me plotseling zweverig worden. Dan wordt ik overvallen door de vreemde sensatie dat mijn lichaam van me afvalt en voor ik er erg in heb, bekijk ik de scene voor de kaasbalie ineens vanuit een geheel ander perspectief.

Ik bevind me tegen het plafond boven de kaasbalie. Ik kijk neer op een ongewoon tafereel waarin ik mezelf met wijdopengesperde ogen naast de dame in het korte spijkerrokje op de grond zie liggen. Ik voel me echter niet verontrust. Alles wat ik waarneem komt bijzonder scherp en helder op me over. Ik hoor de manager zeggen dat er iets met de wijn aan de hand moet zijn want hij zag ‘die mijnheer’ vrijwel direct nadat hij van de wijn had gedronken, op de grond zakken. De manager wendt zich nu tot de bediende achter de kaasbalie, die zenuwachtig en paniekerig reageert op diens vragen.

In de verte klinken sirenes en even later komen een aantal ambulancebroeders de supermarkt binnengesneld. Ze buigen zich over de slachtoffers op de vloer. Op het moment dat een hen zijn vingers op mijn halsslagader legt, voel ik hoe ik terug mijn lichaam in wordt gezogen. Dan wordt alles zwart.

De apotheose

Ik bevind me in een naamloze vergetelheid waarin ik het idee heb dat ik zweef.  Na verloop van tijd hoor ik een stem die mijn naam roept, “Thomas, Thomas...”

Ik open mijn ogen en knipper tegen het felle licht van een TL-buis. Een man van een jaar of vijfenveertig die in het wit is gekleed, staat over me heen gebogen.

“Thomas, wordt wakker. Herinner je wat er gebeurd is? Je was bijna dood maar gelukkig hebben we je weten te redden”.

Ik doe mijn best om me te herinneren wat er gebeurd is maar ik barst van de koppijn. Met elke gedachtenflits voel ik mijn hoofd achter mijn slapen bonken. Ik voel me verward en herinner me slechts flarden.

“Ik was onderweg in het donker toen er iets met me gebeurde. Ik herinner me vaag een rotswand waarbij ik mijn hoofd stootte. Er ligt me iets bij dat ik rode wijn heb gedronken met een hippie”, breng ik er met horten en stoten uit. “Het is allemaal zo verwarrend dokter, ik weet niet meer wat er gebeurd is. Het enige wat ik zeker weet is dat ik barstende koppijn heb”.

“Dat je je verward voelt, is goed te verklaren Thomas. Je hebt in de supermarkt rode wijn gedronken die vermengd was met ketamine, een verdovingsmiddel waarvan je gaat hallucineren en dat achteraf inderdaad verwardheid veroorzaakt”, verklaart de dokter. “Een uit de hand gelopen ‘grapje’ van de bediende van de wijn- en kaasafdeling. Je hebt weer eens geluk gehad Thomas”.
 

@ Dewaputra

 



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties