Het ken nog net...


Dit ging hieraan vooraf:

En hier is het begonnen: 

 

Linke Lou kijkt op zijn horloge. Tien over zes, hij heeft nog even de tijd voor hij op pad moet naar het Hilton. Hij wenkt de ober.

“Graag nog een koffie met appeltaart, ober. Jij ook, Gerrit?”

Gerrit schudt z’n hoofd, “Doe mij maar een pilsje”.

Twintig minuten later leunt Linke Lou met een tevreden gezicht achterover in zijn stoel. Hij heeft nog een half uurtje om op z’n gemakje naar het Hilton te lopen. Hij vist de sleuteltjes van de Pontiac uit z’n zak en schuift deze over de tafel naar Gladde Gerrit.

“In de Pontiac staat nog een tas met spullen die we nodig kunnen hebben. Haal jij die zo effe op? Hij staat even verderop in de Westerwagenstraat. Ik vertrek zo te voet via de uitgang naar de Meent, het is maar een paar honderd meter lopen”.


© Dewaputra

afbeelding: meijco.blogspot.com

Lees ook het vervolg in de volgende verhaallijnen:

 

Bovenstaande episode past in de volgende schrijfuitdaging: