×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Het ondenkbare is me zojuist overkomen.....


Zo wil je niet wakker worden

Dat is me nou toch ook wat zeg, wat me nú toch gebeurd is.... dat wil je niet geloven, écht niet! Eerlijk waar, zoiets heb ik op mijn leeftijd werkelijk nog nóóit meegemaak. Zojuist, direct na het wakker worden, werd ik er op een wel zeer brute wijze mee geconfronteerd en als je er goed over nadenkt, is het eigenlijk volkomen ongehoord. Ik heb er dan ook geen woorden voor, dat kan ik je wel zeggen.

Ik had werkelijk nooit kunnen denken dat zoiets juist míj zou kunnen overkomen. Ik stond er dan ook versteld van toen ik er – ik had mijn ogen nog maar net open - achter kwam dat het tégendeel waar bleek te zijn. Ik ben er helemaal ontdaan van en voor wie mij goed kent, dat overkomt me niet vaak. Het is met name verbijsterend omdat ik dacht dat ik al te oud was voor zoiets. Ik weet dan ook even niet wat ik nu moet doen.

Advies vragen of toch maar niet?

Heel even heb ik overwogen om hier de mening van anderen over te vragen, maar aangezien het een nogal persoonlijke kwestie betreft, ben ik wat terughoudend om het achterste van mijn tong in deze te laten zien. Ik kan er natuurlijk wel iets over loslaten, maar dat zal dan niet veel zijn, ben ik bang. En dat maakt de kwestie nog eens een kwartslag moeilijker voor me want daardoor ziet het er naar uit dat, als puntje bij paaltje komt, ik het allemaal zelf, in m’n eentje zal moeten zien op te lossen. Maar dat maakt de uitdaging natuurlijk des te groter.

Toegegeven, in de ogen van een ander stelt het wellicht niet veel voor en je zou het dan ook best wel als een kleinigheid kunnen afdoen, maar voor mij liggen de zaken toch nét even iets anders. Voor mij is het ten enen male absoluut onmogelijk om zoiets te bagatelliseren tot een kleinigheid, onmogelijk!

Een kleine troost wellicht is de wetenschap dat het voor andere mannen van mijn leeftijd niet veel anders zou zijn geweest. Maar aan die troost heb ik nu, op dit moment, helemaal niets want troost lost in kwesties zoals deze helaas absoluut niets op.

Als ik een vrouw was geweest...

Ja, als ik van het vrouwelijke geslacht zou zijn geweest dan hadden de zaken totaal anders gelegen. Dan zou het bagatelliseren van zoiets een fluitje van een cent zijn geweest. Maar vrouwen gaan hier dan ook heel anders mee om dan mannen, dat is algemeen bekend. (Niet verder vertellen, maar het is mijn vrouw in het begin van onze relatie ook ooit eens overkomen, en zonder dat ik er ook maar iets van heb gemerkt. Dat heeft ze me verteld althans).

Echter voor mij, als man, om zoiets verborgen te houden is echt onmogelijk, heus, geloof me. Nog een geluk bij een ongeluk dat mijn vrouw vanochtend eerder wakker werd dan ik en toen direct naar de markt is gegaan om boodschappen te doen. Daarom weet ze (nog) niet wat me is overkomen.

Wat moet ik doen?

De grote vraag is natuurlijk wat ik nu moet doen. Het zo laten en proberen te negeren is geen optie, want daarmee loop ik namelijk de kans dat ik straks met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid door de mand zal vallen en dat risico wil ik, voorlopig althans, niet lopen.

Ik heb dus wat tijd nodig om hier goed over te kunnen nadenken.

Ik kan het weliswaar zoals eerder al gezegd niet verbergen, maar misschien kan ik het dusdanig verklaren dat de te verwachten shock bij anderen, en dan in het bijzonder bij mijn vrouw, achterwege blijft. Maar kom maar eens met een plausibele verklaring voor zoiets!

Zwarte magie? Ben ik gek geworden?

Ik zou wellicht een balletje kunnen opgooien dat wat me overkomen is, het resultaat is van zwarte magie. Ik woon immers op Bali? De Balinezen gaan daar in elk geval gretig voor!

Westerlingen, toegegeven, dat is een ander verhaal. Die zijn een stuk nuchterder en zoeken voor alles een logische, wetenschappelijke verklaring. Als je tegen westerlingen over zwarte magie begint, verklaren ze je gelijk voor gek. Sommigen zijn daar denk ik in mijn geval al van overtuigd, als je afgaat op de vreemde artikelen die ik hier eerder heb geschreven.

Dus maar weer doen alsof ik gek ben dan?

In elk geval leiden de reakties op een verwijzing naar zwarte magie wel de aandacht af van het werkelijke probleem, en daarmee heb ik mijn doel, althans voorlopig, wel bereikt.

Ik denk dat ik eruit ben.


© Dewaputra

 
 



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts