Hij heeft de pest aan vliegen


Het vorige deel:

Hier begon het verhaal:

 

M’n buurman kijkt nu weer om de haverklap op z’n horloge.

“We zijn er bijna” merk ik op als hij voor de zoveelste keer de tijd checkt.

“Fijn, want ik heb de pest aan vliegen.”

Gezellige vent. We vliegen intussen al een heel stuk lager en zitten al boven land. Het landschap neemt steeds duidelijker vormen aan. Dan springt met een ‘ping’ het ‘fasten your seatbelt’ lampje aan. Het zal nu niet lang meer duren.

We vliegen nu over stedelijk gebied. De huizen en de wegen worden steeds gedetailleerder zichtbaar. Dit moeten de buitenwijken van Londen al zijn, vermoed ik. Zo nu en dan zie ik de spitse piek van een kathedraal of een kerktoren.

Als het vliegtuig een bocht maak, zie ik in de verte London City Airport liggen, ingeklemd tussen het water waaraan ooit de London Docks lagen.


© Dewaputra | afbeelding: alghad.com

Lees ook het vervolg:

 

Bovenstaand deel van dit vervolgverhaal  past in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge. Hierbij dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'piekfijn' in voorkomt, maar dit mag ook in delen in andere woorden verwerkt zijn.