Ik ben nummer vier


Leiden, vrijdag 12 maart, 1954

“U zult in dit leven dertien kinderen baren die allemaal goed terecht zullen komen, op ééntje na. Uw vierde kind, een jongen, zal door een Thaise  vrouw met zwarte magie  worden verleid om met haar te trouwen. Er zal tussen u en deze vrouw een strijd ontstaan die u niet kunt winnen.”


Bangkok, donderdag 14 november, 2013

Mijn moeder is altijd al geinteresseerd geweest in het paranormale – iets wat  ik waarschijnlijk van haar heb geërfd. Maar de voorspellingen die ze op die koude vrijdagmiddag in maart van een medium te horen kreeg, nu al weer meer dan zestig jaar geleden, heeft ze altijd voor zichzelf gehouden. Pas enkele jaren geleden ben ik dank zij moeder's testament, dat een speciale brief voor mij bevatte, te weten gekomen wat er zich op die dag heeft afgespeeld. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik er van moet denken. Ik kan me niet voorstellen dat Liana.....


Oegstgeest, woensdag 11 april, 1962

Sommigen zullen zich deze dag wellicht nog herinneren als de dag dat de Beatles vanuit Manchester naar Hamburg vlogen om daar te gaan optreden in de beroemde Star Club. Maar ik herinner me die dag vooral vanwege het gedichtje dat moeder me ’s avonds voor het slapen gaan voor het eerst voorlas. Ik was vier en ik wilde helemaal geen lief en die laatste zinnen over dat huilen en dat bloedend hart, dat vond ik vreselijk. Tot ongeveer mijn elfde jaar heeft moeder dat gedichtje elke avond  voor het slapen gaan voorgelezen. Ik was het al weer helemaal vergeten, tot het onlangs weer boven kwam drijven.

Mijn jongen bedenk altijd goed
Dat mama van je houdt
In voorspoed en in tegenspoed
Je hebt een hart van goud
Want als je straks je lief ontmoet
Betoverend vertrouwd
Toont mamma in een tranenvloed
Verdriet in duizendvoud
Met bloedend hart zo bitterzoet
Dat eeuwig van je houdt.


Phuket, donderdag 14 augustus, 1986

Ik ontmoette Liana die avond in de bar van het Shangri La hotel. Ze zat naast me op een barkruk en wat zag ze er sexy uit in haar zwarte panty’s met naad en haar hoge jukbeenderen. Ik was meteen stapel verliefd op haar. We raakten in gesprek en dronken cocktails. Liane was toen 21 en ik was 28, onze leeftijd was deelbaar door 7 en we scheelden precies 7 jaar.

 Ik moest denken aan mijn moeder, die me verteld had dat er elke 7 jaar een belangrijke gebeurtenis in ieders leven plaatsvond, wat je leven een nieuwe wending zou geven.

Ik verontschuldig me tegen Liana, de natuur verplicht me even het toilet te gaan bezoeken. Terwijl ik plaats maak voor de volgende cocktails, overdenk ik dat het getal 7 een belangrijk getal is in de cycli van het leven

Weer terug aan de bar bij Liana zie ik dat er al weer een cocktail klaar staat. Het loopt alweer in de kleine uurtjes als ik samen met Liana uit de bar vertrek en ik weet het zeker: met haar ga ik trouwen!

Oegstgeest, dinsdag 13 januari, 1987

De grote dag is aangebroken, Liana en ik trouwen vandaag! De meeste van mijn familie en vrienden keken er eerst nogal van op. Nog geen 5 maanden nadat ik Liana had ontmoet al gaan trouwen! Maar bijna iedereen was blij voor ons – behalve moeder.... ik kon aan haar merken dat ze om de een of andere reden fel gekant was tegen ons huwelijk, alhoewel ze dat nooit direct tegen me heeft geuit. Vreemd....

Liana heeft het trouwens uitstekend naar haar zin in Nederland, alhoewel de lage temperaturen en het weer wel even wennen waren. Evenals het eten. Een boterham met hagelslag bijvoorbeeld  is volkomen onbekend in de Thaise huishoudens.

Om twee uur ’s middag’s staan we voor het altaar. Liana ziet er prachtig uit in haar witte bruidsjurk. Ik hoor moeder zacht kreunen als er gevraagd wordt of er iemand bezwaar heeft tegen het huwelijk en zie dat er tranen in haar ogen springen. Heel even maak ik me zorgen maar deze verdwijnen weer zodra ik naast me kijk en Liana zie, Als we elkaar het ja-woord hebben gegeven en  elkaar de trouwring om de rechter ringvinger hebben geschoven, mag ik de bruid kussen. Ik til haar bruidssluier op en kus Liana lang en vol op de lippen. 's Avonds was er een grandioos feest in een partycentrum met heerlijk eten, veel drank, muziek en dans. Voor de kinderen was er zelfs een speciaal zaaltje met allerlei speelgoed, een poppenkast voorstelling en een grabbelton met kleine cadeautjes.

Oegstgeest, zaterdag 13 januari, 2007

Vandaag is onze 20-jarige trouwdag. Het had een feestdag moeten zijn maar het is een trieste dag geworden. Moeder is vandaag plotseling overleden. Een acute hardstilstand volgens de dokter. Moeder, die altijd zo sportief en gezond was. Wekelijks joggen, tennissen en bowlen, nooit een dag ziek. Wel had ze tamelijk veel stress omdat zij en Liana absoluut niet met elkaar overweg konden. De laatste jaren spraken ze nog maar nauwelijks met elkaar. Gelukkig was ik bij haar toen ze die hartstilstand kreeg. Ze had me net bij zich geroepen met de mededeling dat ze me iets belangrijks wilde vertellen. Maar voordat ze de kans kreeg, was het met haar gebeurd.

Ik moet plotseling denken aan het gedicht dat moeder vroeger altijd voorlas. "Als je straks je lief ontmoet, betoverend vertrouwd, toont mamma in een tranenvloed verdriet in duizendvoud....."

Liana ziet dat ik pieker en streelt zachtjes mijn haar.


© Dewaputra