Je ziet helemaal rood


Dit ging hieraan vooraf:

 

Agent Storm draait zich om en ziet een nogal louche figuur die hem met een zeer groot glas bier in zijn handen nieuwsgierig staat aan te staren.

“Nou vertel eens aan ome John, waarom loop jij met twee tassies rond?”

“Dat gaat je niks aan. Maar als je het per sé wilt weten, dat tasje is van een vriendin.”

“Oh, dat tasje is van een vriendin. En waar is die vriendin van je dan?”

“Die zit nog in de Starbucks.”

“Zo, zit die nog in de Starbucks. En jij zit hier. Met d’r tassie. Waarom?”

Dat lastige gevraag begint agent Storm min of meer de keel uit te hangen.

 “Dat gaat je niks aan heb ik gezegd. Laat me met rust.”

“Zo, gaat me dat niks aan. Volgens mij lieg jij. Je ziet helemaal rood.”

Ome John reikt naar het tasje.


© Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van juni van FrutselenindeMarge. In deze uitdaging dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'zeemeermin' (al dan niet in delen) is vewerkt