Nu nog even niet, later misschien


Dit ging hieraan vooraf:

 

Ik kijk even zoekend rond of ik oom Cornelis ergens zie zitten. Het is hier vrij vol, maar gelukkig niet zo druk als beneden. Ah, ik zie ze al. Ze zitten daar even verderop, aan een tafeltje in de hoek.

Het tafeltje is aan de kleine kant waardoor iedereen dicht op elkaar zit. Nadat ik iedereen een hand heb gegeven, wurm ik me langs Karel en Dinie en nestel me op de enige stoel aan het tafeltje die nog vrij is, tussen oom Cornelis en tante Sjaan in.

“Zo, daar ben je dan jongen. Biertje?”

“Graag.”

“Borreltje erbij?”

“Nu nog even niet oom Cornelis, later misschien.”

Terwijl oom Cornelis de drankjes bestelt, valt mijn oog op een onderbroek die op tafel ligt.

“Wat doet die onderbroek daar nou?”

“Daar zit een schatkissie in dat ik in Madam Toezo heb gekregen.”


© Dewaputra

Lees verder:

Intussen bij de andere hoofdrolspelers:

Ze zijn nep!

bij Mike en agent Polleman

De beste verdediging

bij Sheila, de commissaris en agent Storm | Hans van Gemert

 

Bovenstaande  episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van mei van FrutselenindeMarge. In deze uitdaging dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'nestverlater' (al dan niet in delen) is verwerkt.

Hallo, welkom op Yoors! 

Meeschrijven of reageren? 

Log snel in! (het is gratis)