Ooit was het kerstmis

Ooit was het kerstmis


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

KERSTMIS

Kerstmis leeft niet op Bali. Dat kun je de hindoes hier op Bali uiteraard niet kwalijk nemen. Een hindoe viert dan begrijpelijk ook geen kerst. Ik ben ook een hindoe en vier daarom ook geen kerst. Niet alleen omdat ik hindoe ben, maar ook omdat kerstmis bij mij alleen nog maar als een herinnering leeft. Een prettige herinnering overigens. Een herinnering aan heerlijke, vervlogen tijden die nooit weer keren.

 
 

HERINNERINGEN AAN KERSTMIS 

Ophalen van de kerstboom

Op de hoek van de winkelstraat was een deel van de stoep afgezet met touwen. Enkele honderden kerstbomen stonden en lagen daar te koop. De geur van die kerstbomen, mmhhh...  ik ruik het nog als ik  mijn ogen sluit. Hoe groter en hoe voller de boom, hoe hoger de prijs. Mijn vader kocht er altijd een voor vijftien gulden. Niet al te groot maar wel goed vol. Ik mocht altijd met hem mee om te helpen de boom te dragen. Mijn vader liep dan voorop terwijl hij met één hand de kerstboom bij het kruis hield en ik droeg de boom bij de stam net onder de top.

Optuigen van de boom

De boom werd voorzichtig op een laag tafeltje bij het raam gezet. Het houten kruis onzichtbaar ingepakt in een wit laken. De dozen met ballen, eikels, lichtjes en andere ornamenten stonden al klaar. Als eerst hing mijn vader altijd de snoeren met witte lichtjes in de boom. Daarna de piek. Voorzichtig haalden we de fragiele ornamenten uit de doos om ze aan de haakjes mooi verdeeld over de boom aan de takken te hangen. Oppassen dat je zo'n bal niet op de vloer liet vallen want dan spatte hij in duizend stukjes uiteen. De kleuren wit, zilver en goud overheersten bij ons altijd tussen het groen van de naalden. En ik herinner me nog goed dat engelenhaar. Gesponnen suiker van glasvezel dat zo lekker in je handen sneed als je het vastpakte waarna het steevast begon te jeuken. Ook gingen er altijd kerstkransjes in de boom. Die schoven we voorzichtig aan de punten van de takken. Zwarte chocolade (al dan niet gevuld) met van die kleine witte ronde balletjes erop. Mhh... lekker!  Als laatste werd de kerststal aan de voet van de boom ingericht. Met een stier, een ezel, een geit, Maria, Jozef en uiteraard het kindje Jezus in een kribbe. De drie wijzen uit het oosten werden er als laatste bijgezet, zonder mirre en goud maar wel met wat wierook.

Pakjes onder de boom

De volgende dag lagen er altijd pakjes onder de boom. Het was een beproeving van mijn geduld want ze mochten pas op eerste kerstdag 's ochtends bij de koffie worden uitgepakt. Ik doodde de tijd dan altijd met het lezen van de namen op de pakjes en het tellen van het aantal pakjes met mijn naam erop. En natuurlijk vergelijken hoeveel pakjes mijn zus zou krijgen. Sommige namen kon je niet lezen omdat ze onder andere pakjes lagen, dus moest ik afwachten tot niemand in de buurt was om de onderste pakjes met mijn ogen te scannen.

Naar de kerk

Op kerstavond met het hele gezin inclusief mijn opa en oma naar de kerk. Op kerstavond was de kerk altijd afgeladen. De sfeer was anders dan op zondag en ook de inrichting was apart, geheel afgestemd op kerstmis. Het leukste van dat naar de kerk gaan vond ik altijd het thuiskomen daarna. Het was dan al na middernacht en mijn moeder had dan een uitgebreide koffietafel klaarstaan, met koffie, broodjes, gebak en limonade. Dat was een feest waarvoor ik graag eerst even naar de kerk ging.

Uitpakken van de pakjes

Mijn vader pakte altijd het eerste pakje van onder de boom en las dan de naam hardop van degene voor wie het pakje bestemd was. Die kreeg het pakje dan aangereikt en mocht het uitpakken. Wie een pakje had uitgepakt, mocht altijd het volgende pakje van onder de boom halen, de naam lezen en het pakje overhandigen. Als mijn naam werd genoemd, pakte ik het pakje altijd aan, draaide het een paar keer rond en om en riep dan wat erin zat. En ik had altijd gelijk. En mijn moeder had er dan altijd de pest in. "Nou, dat is niet leuk als je van te voren al weet en zegt wat erin zit. Niet meer doen hoor!". Maar ik luisterde nooit en deed het de volgende keer toch weer.

Driekoningen en kerstbomenjacht

De kerstboom bleef bij ons altijd staan tot Driekoningen (6 januari). Dan werd de boom afgetuigd en verdwenen de spulletjes weer in de dozen voor een jaar. De kerstboom ging altijd over het balkon. Je kon er dan donder op zeggen dat de boom binnen een uur verdwenen was, geconfisceerd door de lokale straatbende en op een geheime plaats opgeslagen waar de bomen lagen te wachten om later op de kruising van de straat verbrand te worden. Er was bewaking bij want rivaliserende bendes probeerden die  bomen altijd te stelen. Dat ging op den duur gepaard met grof geweld van staven en kettingen, uitmondend in complete kerstbomenoorlogen, vooral in de jaren '80 van de vorige eeuw. Ik deed daar nooit aan mee. Ook toen was ik al tegen geweld en een practiserend voorstander van vrede.

Fijne kerst en een voortreffelijk nieuw jaar!

 
 

© Dewaputra | de afbeeldingen hebben via Google mijn pad gekruisd.

 

Haal hier ook herinneringen op 

Word gratis lid van Yoors
 


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Leuk gedaan, je herinneringen
| 00:08 |
Dank je wel!
| 04:00 |
Ons leventje was zo beschermd..die boom werd bezorgd en over de verbranding kreeg je als kind ook niets mee in een enorme tuin omringd met hoge haag toendertijd...zie het wel voor me zoals jij dat beschrijft en geniet..behalve die strijd..toch als je nu in de achterhoek kijkt.. de grote boomverbrandingen...hier in mijn stadje idem dito..al was ik er zelf nooit bij.. kerkgaan deden we wel, mijn ouders waren baptist en ik tot t jaar 1996 ook nog. Als kind zonden we voor de gasten van ons hotel ooit ( net ter ziele en plat) onderaan de trappen en bij een oud zuchtend traporgel..heerlijk die oude herinneringen he
| 12:33 |
Inderdaad fijn die herinneringen. Dank voor je reactie.
| 12:50 |
Mooie herinneringen Hoor! Ja, de Kerst-mis dat leek mij ook wel gezellig maar ben er nooit bij geweest.
Van je laatste alinea schrok ik toch even; wat een geweld en dat om een qua geld waardeloze Kerstboom?! Haha!
| 21:06 |
Vooral Den Haag was berucht om z'n kerstbomenoorlogen.
| 04:42 |
ok, nooit iets van meegekregen, leuk weetje.
| 13:55 |
Het engelenhaar herinner ik mij ook. Wat kreeg ik daar een jeuk van. Pakjes onder de boom ken ik niet en ook niemand die dat toen deed. Idd wel baar de nachtmis. Daar zaten dan al die mensen die normaal op zondag schitterde van afwezigheid
| 21:24 |
Dank voor je reactie wakeupkitty.
| 05:40 |
Weer beeldend geschreven! Vanavond ga ik niet naar de kerk, ben verkouden.
Ook ik ben principieel tegen geweld en voorstander van Vrede. Alvast een mooie jaarwisseling gewenst. Zit jij trouwens eerder of later dan mij in 2018 (ik ben dan gewoon in NL)?
| 14:54 |
Dank je wel Ingrid. Ook al zou je dit antwoord lezen terwijl ik het schrijf dan nog is het hier 7 uur later dan in Nederland. In lineaire tijd gemeten ben ik hier dus 7 uur ouder dan op hetzelfde moment in Nederland :)
| 05:38 |
LOL Ik kan dus in de toekomst kijken (mocht ik live meelezen).
| 09:37 |
Zeker wel. En het wordt helemaal leuk als je je in een ruimteschip zou bevinden, ergens tussen Uranus en Neptunus. Dan blijkt tijdberekenig compleet zinloos te zijn.
| 09:42 |
Ghe! Is de aarde geen ruimteschip...? ;)
| 09:49 |
Jawel, en alleen op dat ruimteschip doet men aan lineaire tijdmeting :)
| 10:15 |
Verbaasd mij niets :)
| 10:16 |
Eigenlijk is de aarde eerder een satelliet dan een ruimteschip natuurlijk. Net zoiets als een paard in een draaimolen.
| 10:28 |
Ja, goed vergelijk.
| 11:01 |
Ik wens jou alle dagen van vieren wat en hoe je dat wilt . Geniet van herinneringen en van tradities die je nu maakt!
| 14:25 |
Dank je wel Mary-José.
| 05:33 |
Fijn, die goede herinneringen. Die neem je mee, waar je ook naar toe gaat.
| 11:59 |
Zo is het, dank je wel Machteld.
| 05:33 |
Wat mooi omschreven jouw herinnering. Ook al vier je dan geen kerstfeest, ik wens je toch fijne dagen die naar ik hoop met nieuwe herinneringen gevuld zullen worden. Dat 2018 ook voor jou een mooi, liefdevol en gezond jaar mag worden xxx
| 11:58 |
Dank je wel Diaantje.
| 05:32 |
Heel herkenbaar allemaal!
Fijne hartverwarmende dagen en alle goeds voor het nieuwe jaar (en daarna)!
| 11:57 |
Dank je wel Hans.
| 05:32 |
ja die herinnering is mooi,
een liefdevol jaar
| 11:55 |
Dank je wel Ries.
| 05:32 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen