Op weg naar Londen


De taxi heeft me zojuist afgezet bij vliegveld Zestienhoven. Rotterdam The Hague Airport heet het eigenlijk, maar voor een echte Rotterdammer blijft het altijd Zestienhoven. Zo!

Ik ben op weg naar Londen. Een fijne stad om een aantal dagen in rond te darren. Om 10 voor vier vertrekt mijn vlucht met British Airways naar London City Airport, een klein vliegveldje bij North Woolwich, een buitenwijk in oost Londen. De vlucht duurt maar 55 minuten, dus dat is lekker snel. Aankomst is om kwart voor vier plaatselijke tijd. Als je het tijdsverschil niet meerekent, dan komt ik vijf minuten voor mijn vertrek aan. Dat is een mooi voorbeeld van de relatievetijd theorie.

Het is niet druk bij de douane, ik kan eigenlijk zo doorlopen. Ik controleer mijn horloge en zie dat ik nog een klein uurtje heb voor mijn toestel vertrekt, dus er is nog tijd voor een glaasje aan de bar. Ik neem plaats op een barkruk en bestel een whisky met ijs.

Naast me zit een man die voortdurend op zijn horloge kijkt. Hij maakt een nerveuze indruk. Hij heeft een gedrongen postuur en draagt een authentieke Humphrey Bogart vilthoed. Hij heeft een stoppelbaard en over zijn magere kaak loopt een lang litteken. Het is zo wit als ijs. Ik probeer een gesprek met hem aan te knopen maar hij is niet erg spraakzaam. Het blijkt dat hij ook op weg is naar Londen, eveneens met de BA Cityflyer.

De omroepinstallatie meldt dat passagiers voor vlucht BA4476 naar London City mogen boarden. Ik controleer of ik alles bij me heb, reken bij de ober mijn whisky af en loopt dan met mijn instapkaart in mijn hand naar de gate

© Dewaputra

Lees ook het vervolg:

 

Bovenstaand eerste deel van een nieuw vervolgverhaal dat precies 280 woorden telt, past 2x in de 140 woorden uitdaging van november van FrutselenindeMarge. Hierbij dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'ijstrol' in voorkomt, maar dit mag ook in delen in andere woorden verwerkt zijn.