×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Overvallen door noodweer

Overvallen door noodweer


Het is al ver na middernacht als ik enigszins beneveld op mijn fiets stap en naar huis rijdt. Ik grinnik nog na om de weddenschap die ik in het café gewonnen heb. 100 Euro mee gewonnen (van vijf vrienden elk 20 Euro). Ik had gewed om 20 Euro dat ik met een pincet een vlieg uit de lucht kon halen en verdomd, het is me nog gelukt ook!

 Ik ben nog maar net onderweg of een verschrikkelijk noodweer barst lost. Het water valt met bakken naar beneden, ik ben direct door en door nat. Gevorkte bliksemschichten schieten door de inktzwarte lucht waardoor de omgeving telkens even voor korte tijd fel verlicht wordt. Telkens na zo'n bliksemschicht zie ik een vreemd gekleurde planeet in de lucht. Misschien toch wat te veel gedronken. Oorverdovende, krakende donderslagen verscheuren de duistere nacht.

Gelukkig hoef ik niet ver meer. Mijn huis bevindt zich even verderop, aan dat plein daar dat zich in het felle licht van de bliksem telkens even aftekent. Plotseling klinkt een gigantische klap en alles is gelijk pikkedonker. Straatverlichting, de lichten in de huizen, mijn fietslamp, alles is uit. De duisternis is nu ondoordringbaar geworden en de regen klettert nog altijd onverminderd voort. Ik ben blij als ik eindelijk mijn huis heb bereikt.

Ik open de voordeur en ik waag me in het zwarte gat waar de hal zich moet bevinden. Ik trek op de mat mijn doorweekte kleren uit en schuifel op de tast naar de kapstok. Ik hang mijn natte jas aan een haak. De overige kleding belandt onder de kapstok op een hoopje op de grond. Het heeft geen zin om ze met wasknijpers aan de lijn te hangen, althans niet zolang het regent. Bovendien, er is toch niemand die er wat van zegt. Ook al heb ik nu mijn natte kleren uit, ik ben nog steeds kletsnat. Ik voel me als een afwasborstel die in de gootsteen ligt uit te druipen.

Voetje voor voetje schuifel ik verder de hal door, in de richting van de keuken. Plots verlies ik mijn evenwicht. Ik ben op iets kleins en houterigs gestapt. Met een klap beland ik op de vloer. Ik tast met mijn handen om me heen en ontdek dat er een stuk of wat walnoten liggen. Dat moet het werk van Flupke zijn geweest, bedenkt ik me direct (Flupke is mijn 2 jaar oude kat). Hartelijk dank, Flupke! roep ik de duisternis in.

Ik ben inmiddels in de keuken aangekomen. Daar hangt nog steeds de lucht van bloemkool die ik vanavond had klaargemaakt. Ik krijg gelijk weer trek. Er staat nog een restje gekookte aardappelen en bloemkool in een pannetje op het fornuis, herinner ik me. Lekker om zo even op te bakken!

Plotseling springt het licht weer aan. Ik knipper met mijn ogen tegen het felle licht. Flupke springt van het fornuis af en vliegt de woonkamer binnen. Het pannetje ligt op de grond. Dan gaan we maar voor die pasta met zalm en spinazie die ik voor morgen had klaargemaakt (met dank aan Elizabethskitchen).

© Dewaputra

 
 
signup

Word lid, schrijf mee en beloon de maker en jezelf!