×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Traditioneel toilet

Traditioneel toilet


Kennismaking met een traditioneel toilet in Bali

Het is vroeg in de ochtend. Hier en daar klinkt het gekraai van een haan, het dorp begint langzaam te ontwaken. Buiten staat een nauwelijks merkbaar briesje. De lucht voelt zacht en heerlijk koel aan op mijn huid. Ik geniet en kijk om me heen terwijl ik de frisse lucht met volle teugen inadem. Even verderop rechts, aan de rand van de jungle, staan de hoge palmbomen in het diffuse licht van de opkomende zon gehuld in een lichte nevel. Achter een lage omheining, links, klinken langzame, vegende geluiden. Een vrouw, half voorover gebogen en met haar linkerhand op haar rug, staat er met een bijeen gebonden bundel van stevig, donkerkleurig riet het erf aan te vegen. Een paar meter voor me loopt Jero Rai, een pemangku (priester) met wie ik bevriend ben. We volgen een smal en onverhard paadje, dat tussen de omheiningen van erven door naar een even verderop gelegen, breder pad voert. We zijn op weg naar het openbare wasgelegenheid van Tauka, het geboortedorp van Jero Rai.

Tauka is een klein en nog traditioneel dorpje dat verscholen ligt in een schitterende natuur van beboste heuvels aan de voet van de heilige berg Gunung Agung, op zo'n vijftien kilometer afstand van het stadje Amlapura in het meest oostelijke district van Bali, Karangasem. Jero Rai, die met zijn gezin in Singaraja woont, is er voor een paar dagen op familiebezoek.

De meeste erven van het dorp tonen nog in traditionele stijl opgetrokken gebouwen. Sommige van die gebouwtjes staan op een verhoogde fundering van kleine rotsblokken (afgedekt met een ruwe vloer van cement), waarop muren zijn gezet die uit aan bamboe frames bevestigde matten van geweven strippen gedroogd palmblad bestaan. Andere gebouwtjes staan op palen, voorzien van identieke muren, en hebben een houten vloer. Weer andere gebouwtjes hebben grof gemetselde muren, waarbij langwerpig smalle, roodbruine (of grote grijze) bakstenen zijn gebruikt. De daken bestaan meestal uit 'lalang' (donkerkleurige bundels van gedroogd gras) of zijn slechts voorzien van roestige golfplaten. Het gebouwtje waarin zich de slaapkamer van het hoofd van de familie bevindt, is in het algemeen met de beste bouwmaterialen gebouwd (en is ook beter afgewerkt), waardoor het er het modernst uitziet. Aangezien vele van de erven nog steeds niet voorzien zijn van een eigen badkamer en toilet, dienen enkele ondiepe gedeeltes van het langs het dorp stromende riviertje traditiegetrouw als plek waar men uit de sarong gaat om de grote boodschap te doen.

Als we even later langs dat riviertje lopen, maak ik noodgedwongen ook even van de gelegenheid gebruik. Gelukkig is er op dit moment niemand anders in het water. Ik zet m'n tas in het gras neer en trek m'n sandalen uit. Vervolgens rol ik m'n broekspijpen een stuk op. Voor m'n voeten, in de schaduw van een aantal enorme, met mos overwoekerde bomen, stroomt het water met een rustgevend, zacht borrelend geluid gestaag langs de oever voorbij. Vanuit het gebladerte van de bomen hangen tientallen lange lianen omlaag, tot vlak boven het oppervlak van het water. Tussen de hier en daar boven het water uitstekende rotsen ligt af en toe een afgebroken, gebladerde tak klem. Even verderop zie ik een wat grotere rots boven het water uit steken. Het lijkt me het beste om daar maar gehurkt achter te gaan zitten, bedenk ik, dan loop ik nog het minst in het oog van eventuele voorbijgangers (je bent als westerling in de meer afgelegen gebieden van Bali toch al zo'n bezienswaardigheid, laat staan als ze je met twee blote witte billen in een riviertje aantreffen).

Voorzichtig stap ik in het een halve meter onder de oever voorbij stromende water. Het water voelt koel aan en is kuitdiep langs de kant. Wat kleine takjes en bladeren drijven langzaam voorbij. De bodem van het riviertje voelt week en drassig aan onder mijn voeten. Met elke stap zie ik een troebele substantie rond mijn voeten opwolken, waardoor ik de bodem niet goed meer kan zien. Zo nu en dan stap ik onverwachts op onzichtbare gladde kiezels en kleine keien, en sta dan wankelend even stil. Een enkele keer glijd ik zelfs bijna onderuit, maar gelukkig weet ik met een wilde zwaai van mijn armen een nat pak net te voorkomen. Eenmaal bij de rots aangekomen, laat ik mijn broek zakken en ga er dan (terwijl ik met mijn rechterhand steun zoek bij de rots, om mijn evenwicht niet te verliezen) gehurkt achter zitten, met mijn billen net even onder het oppervlak van het langs stromende water. Terwijl ik zo zit, voortdurend links en rechts kijkend of er niemand aankomt, valt het me op dat het in het water heel anders aanvoelt dan normaal, je bent eigenlijk al klaar voor je er zelf erg in hebt. Met m'n linkerhand reik ik naar achteren om met behulp van het stromende water de boel weer zo goed mogelijk schoon te krijgen. Met een zucht van verlichting kom ik tenslotte weer overeind en trek snel m'n broek omhoog, niemand heeft gelukkig wat gezien.

Langzaam en voorzichtig waad ik weer terug naar de plek waar ik mijn tas en m'n sandalen heb achtergelaten. Jero Rai staat een stukje verderop op de oever, met een rode handdoek om z'n nek, op z'n gemakje een sigaretje te roken. Zodra hij ziet dat ik me weer op de kant bevind, piekt hij z'n peukje weg en lopen we weer verder, in de richting van de openbare wasgelegenheid.
 

Wil je meer weten over Bali? Kijk dan op mijn website, https://www.wonderfulbali.com
Hierop staan interessante artikelen en een aantal slideshows.

© Dewaputra (re-post) | eigen foto's






Leonardo
Leuk informatief verhaal met fraaie sfeerfoto's.
01-12-2018 14:22
01-12-2018 14:22 • Reageer
Dana
Schitterend beschreven
30-11-2018 08:19
30-11-2018 08:19 • Reageer
Sabrina van den Heuvel
Wilde hetzelfde zeggen als Ingrid Tips en meer  :relaxed:
29-11-2018 16:53
29-11-2018 16:53 • Reageer
Sabrina van den Heuvel
Wilde hetzelfde zeggen als
Ingrid Tips en meer  :relaxed:
29-11-2018 16:52
29-11-2018 16:52 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Eerlijk, als je moet dan moet je. Maar ik weet niet of ik dat zo makkelijk zou kunnen. Het idee dat er stroomopwaarts iemand heeft gestaan en dezelfde boodschap heeft geloosd. Brr... 
29-11-2018 15:30
29-11-2018 15:30 • Reageer
Hans van Gemert
Zo wordt de grote boodschap toch een spannend avontuur :-)
29-11-2018 14:49
29-11-2018 14:49 • Reageer
Filosoofje
Heel interessant!!
29-11-2018 14:46
29-11-2018 14:46 • Reageer
Encaustichris
Deze heb ik eerder gelezen volgens mij.
29-11-2018 14:28
29-11-2018 14:28 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Encaustichris meende ik ook al
29-11-2018 17:00
29-11-2018 17:00 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Ik heb een deja-vu... klopt het dat ik dit al eens van jou las?
Overigens was ik laatst aan het denken dat ik zulke blogs 'miste' van jou.
29-11-2018 14:21
29-11-2018 14:21 • Reageer