Een meesterzet?


Dit ging hieraan vooraf:

"Kan agent Storm nog iets doen?" (Hans van Gemert)

Z’n wanhoopsdaad om zich op ome John te laten vallen lijkt een meesterzet te zijn geweest, want zo te voelen heeft hij geluk gehad. Ome John is begrijpelijk een stuk minder blij. Hij duwt agent Storm van zich af.

“Kijk toch uit wat je doet kerel, ga van me af.”

Agent Storm krabbelt overeind en laat de inhoud van zijn hand ongemerkt in een broekzak verdwijnen. Intussen put hij zich uit in verontschuldigingen.

“Sorry, ik kon er niets aan doen. Ik verloor mijn evenwicht. Het is herfst, en dan zijn er veel luchtzakken buiten.”

“Ja, en binnen lopen er dan ongelofelijke windbuilen rond.”

Agent Polleman schiet in de lach om die opmerking en gaat weer op zijn stoel naast ome John zitten. Agent Storm haalt zijn schouders op en loopt snel door naar voren, naar zijn eigen stoel, voor ome John achterdochtig wordt. Daar wordt hij begroet door een ongeduldige commissaris.

“Zo Storm, kom je weer eens kijken? Waar heb je al die tijd gezeten man?”

“Ik heb me op het toilet opgeknapt, commissaris.”

“[Sniff…sniff] Ik ruik alcohol Storm…. Er hangt een walm van alcohol om je heen. Heb je stiekem zitten drinken op het toilet?”

“Natuurlijk niet, commissaris. U ruikt waarschijnlijk mijn herfstbosdeodorant, die is op alcoholbasis.”

De commissaris kijkt agent Storm van onder zijn wenkbrauwen bedenkelijk aan, maar besluit hem het voordeel van de twijfel te geven.

“En nu wil ik graag eerst de stenen terug. Vooruit.”

De commissaris houdt z’n hand op voor de neus van agent Storm.

“Natuurlijk commissaris, onmiddellijk.”

Agent Storm grijpt in zijn zak, maar zijn gezicht trekt wit weg als hij ziet wat hij op de uitgestoken hand van de commissaris heeft gelegd.”


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Normaalgesproken zou bovenstaande dubbele episode van het vervolgverhaal in de 140w schrijfuitdaging van de lopende maand (september 2019) passen, maar helaas is er voor deze maand geen officieële 140w schrijfuitdaging uitgevaardigd. Vandaar dat deze episode geschreven is in het kader van de 140w schrijfuitdaging van september 2018, toen het verplichte woord 'herfststorm' was.

Saillant detail is dat het huidige vervolgverhaal, dat Hans van Gemert en ik samen schrijven, vandaag precies 1 jaar geleden is begonnen. Tevens zag in die maand agent Storm als karakter het levenslicht.

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

"Stel je voor dat het gaat lekken, dan verzuipen we" - bij Cornelis, Sjaan en de ober in de Eurostar

"Dat is verdacht" - bij Gerrit en Lou, elders in de Eurostar

"Maar nee, zo'n hotel zijn we niet" - bij Sheila en John (Hans van Gemert)