Gelukkig heeft hij niets gebroken. Nou ja...


Dit ging hieraan vooraf:

 

Het jurkje van Sheila zit onder de koffievlekken. Voor ze de kans krijgt om haar ongenoegen te uiten, dendert agent Storm door het gat in het plafond naar beneden. Met een klap landt hij op het tafeltje. Dat bezwijkt onder zijn gewicht en zakt krakend door z’n poten.

Kreunend staat agent Storm op. Gelukkig heeft hij niets gebroken. Nou ja, op wat serviesgoed, de tafel en het plafond na dan. Terwijl hij het gruis van zijn Napoleonkostuum slaat, krijgt hij een lumineus idee. Hij bukt zich en pakt twee mooie, ronde steentje op, die hij vervolgens in een zak van zijn kostuum laat glijden.

Hij knikt naar de verbouwereerde boeven en gaat dan aan zijn eigen tafeltje zitten alsof er niets gebeurd is. Daar tikt hij met een lepeltje tegen zijn kopje om de aandacht van de bediening te trekken.


© Dewaputra | afbeelding: freepic.com

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van oktober van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'stapelbed' bevat (mag ook in delen). [ Klik voor meer informatie ]