Goed denkwerk


Dit ging hieraan vooraf:

"En nu maar wachten" - bij de commissaris en agent Polleman

"Leer mij John kennen" - bij Sheila en Mike op hun kamer in Le Coq d'Or

“Storm blijft wel erg lang weg, zeg. Ik sta alweer droog.”

“Zullen we er nog maar eentje nemen dan?”

“Graag, commissaris.”

Terwijl de ober twee nieuwe glazen wijn serveert, gaat de deur van het restaurant open. Agent Polleman verslikt zich in zijn wijn als hij ziet wie er binnenkomt.

“Kleine slokjes, Polleman. Van wijn moet je genieten.”

“Sheila loopt net vanuit de receptie het restaurant binnen, commissaris.”

“Wat?! Logeert dat boevenkoppel dan ook hier?”

“Ze is op dit moment alleen, en ze heeft ons geloof ik niet gezien.”

“Het kan haast geen toeval zijn dat ze ook hier is. We moeten er beducht op zijn dat ze iets van plan is, Polleman.”

“Misschien volgt ze die twee boeven omdat ze denkt dat die de stenen nog hebben.”

“Hm, dat klinkt aannemelijk. Goed denkwerk. [Kijkt op z’n horloge] Waar blijft Storm?”


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van october van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'stapelbed' bevat (mag ook in delen). [ Klik voor meer informatie ]

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

"Ik wordt verwacht" - bij ome John, agent Storm, Cornelis en Sjaan in de pianobar (Hans van Gemert)