Ik lust ook wel een glaasje


Dit ging hieraan vooraf:

"Appel en kaneel" - bij agent Storm en Sheila (Hans van Gemert)

"Goed denkwerk" - bij de commissaris en agent Polleman

Vrolijk fluitend loopt agent Storm het restaurant binnen. Sheila zit even verderop alleen aan een tafeltje opgewekt te neuriën. Agent Storm maakt zich geen zorgen dat Sheila hem zal zien. Ze weet immers niet dat hij de stenen heeft?

Sheila ziet hem binnenkomen en maakt zich ook geen zorgen. Want John heeft immers de stenen? Alhoewel ze zich bedenkt dat het een puntje van zorg is dat hij hier elk moment met de stenen kan komen binnenlopen.

Aan een tafeltje aan de andere kant van het restaurant zitten de commissaris en collega Polleman, beide met een glas wijn in hun hand. Wel ja, denkt agent Storm. Terwijl ik het vuile werk opknap, zitten die twee daar gezellig te pimpelen.

Agent Storm loopt naar het tafeltje van zijn collega’s toe en schuift met een “Ik lust ook wel een glaasje” aan.


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Lees verder:

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van october van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'stapelbed' bevat (mag ook in delen). [ Klik voor meer informatie ]

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

Bij Ome John, Cornelis en Sjaan in de pianobar