Je weet maar nooit hoe zo'n vermomming nog te pas kan komen


Sheila knipt haar koffertje open en haalt er wat droge kleren uit. Terwijl ze zich staat om te kleden, ziet ze in een hoek van het schuurtje een rek met 18e eeuwse Franse hofkleding staan, compleet met gepoederde pruiken. Sheila trekt verbaasd een wenkbrauw op. Zou die kleding soms voor een gemaskerd herfstbal bedoeld zijn? Dan krijgt ze een idee.

Ze haalt een setje kleding voor zichzelf en voor Mike van het rek en stopt deze in haar koffertje. Je weet per slot van rekening maar nooit hoe zo’n vermomming later nog van pas kan komen.

Sheila knipt haar koffertje weer dicht en verlaat dan het schuurtje. Boven haar jagen donkere wolken langs de hemel. Er zit storm in de lucht en het begint weer te druppelen. Snelt gaat ze het hotel in, op zoek naar de hotelbediende en Mike.


© Dewaputra | afbeelding: pinterest

Normaalgesproken zou bovenstaande episode van het vervolgverhaal in de 140w schrijfuitdaging van de lopende maand (september 2019) passen, maar helaas is er voor deze maand geen officieële 140w schrijfuitdaging uitgevaardigd. Vandaar dat deze episode geschreven is in het kader van de 140w schrijfuitdaging van september 2018, toen het verplichte woord 'herfststorm' was.

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

"Stel je voor dat het gaat lekken, dan verzuipen we" - bij Cornelis, Sjaan en de ober in de Eurostar

"Dat is verdacht" - bij Gerrit en Lou, elders in de Eurostar

"Waarom heeft hij hier niet eerder aan gedacht?" - bij onze drie politievrienden in het vliegtuig (Hans van Gemert)