Kijk even of ze binnen zitten


Ome John kijkt of Polleman en Storm in de kamer zitten waar de visum aanvragen worden gedaan en wordt daar binnengeroepen. [Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra].

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Nou, het is gelukt. We zijn het Amerikaanse consulaat binnen gekomen. Maar waar zijn die twee Nederlandse Interpollers nu gebleven, die we achterna zaten?”

“Misschien wilden die echt een visum gaan aanvragen, weet jij veel?”

“Zou je denken? Dat zou betekenen dat ze naar Amerika willen met die stenen…”

“Hier, dit is de tweede deur links. ‘Visa’ staat er op. Kijk dan even of ze binnen zitten.”

Voorzichtig duwt ome John de deur open en gluurt naar binnen. Hij ziet een bureau waarachter een man zit met zilverwit haar en een baardje. De man kijkt op en ziet ome John naar binnen gluren.”

“Ah, daar bent u. Ronald McBath van de bewaking belde net op dat u onderweg was voor een visum. Komt u binnen en neem daar maar plaats. We zullen dat even piekfijn voor u gaan regelen. ”


©Dewaputra

 

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van maart (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'barometer' bevat (mag ook in delen).

 

Intussen bij de andere hoofdrolspelers: