Le Coq d'Or moet een goed hotel zijn


Dit ging hieraan vooraf:

"Jammer dat het zo regent buiten"

( start deze pianomuziek voor je deze episode van het vervolgverhaal gaat lezen. Het completeert de sfeer van de piano-bar op een levendige manier! )

Het is lekker druk in de pianobar. Overal zitten mensen onder het genot van een glaasje wijn gezellig met elkaar te kletsen. Op een verhoginkje in een hoek zit een man op een oude piano te spelen.

“Wat is het hier gezellig zeg. Waar zullen we gaan zitten?”

“Daar vlak bij de piano is nog een tafeltje vrij.”

“Snel dan anders is-ie bezet. Het loopt storm hier.”

Cornelis en Sjaan nemen plaats aan het tafeltje. Een ober komt langs met de wijnkaart.

“Ze hebben hier ook herfstwijnen zie ik. Zullen we er daar maar een fles van nemen? Da’s wel gepast met dit weer.”

“Ja lekker, doe maar.”

Terwijl de ober de fles wijn haalt, kijken Cornelis en Sjaan wat om zich heen. Aan het tafeltje naast hen lepelt een man net het laatste beetje Franse uiensoep van z’n bord.

Met een voldaan gezicht schuift de man het bord van zich af en steekt een dikke sigaar op. Met getuite lippen blaast hij een aantal rookkringetjes naar het plafond. Ineens laat hij zijn sigaar weer zakken.

"Dat is waar ook”, mompelt hij. “Ik had beloofd om ze nog even terug te bellen. Hopelijk is ze in een goede bui.”

De man haalt z’n smartphone tevoorschijn en kiest een nummer.

[…]

“Ja hallo, met mij. Ik had beloofd om nog even te bellen zodra ik aangekomen was. Dus hier ben ik. Waar zitten jullie?”

[…]

“Oh, zijn jullie onderweg overvallen door een herfststorm.”

[…]

“Dat weet ik niet want ik heb nog geen hotel. Ik ben eerst effe ergens gaan eten want ik stierf van de honger. Wacht effe, misschien weten die mensen naast me een geschikt hotelletje. [tegen Cornelis] Sorry dat ik stoor meneer, maar weet u soms een goed hotelletje hier in de buurt?”

“Wij zitten in ‘Le Coq d’Or’, hier even verderop. Mooie kamer met een prachtig uitzicht. D’r zit ook een restaurant met een bar bij. Andere hotels weet ik niet want ik ben hier ook voor het eerst.”

“Dank u wel hoor. Hallo? Ben je er nog? Le Coq d’Or moet een goed hotel zijn, hoor ik. Ik neem daar wel een kamer dan.”

[…]

“Dat is goed, dan zie ik jullie daar wel straks. Ik zal voor jullie ook alvast een kamer reserveren. Verder nog iets?”

[…]

“Die zit veilig opgeborgen in me jasje, maak je maar geen zorgen.”

[…]

“Geen probleem, zal ik wel voor zorgen. Doe de groeten aan Mike en kijk uit dat je je kapsel niet verrinneweert in die herfststorm.”

[klik]


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Normaalgesproken zou bovenstaande driedubbele episode van het vervolgverhaal in de 140w schrijfuitdaging van de lopende maand (september 2019) passen, maar helaas is er voor deze maand geen officieële 140w schrijfuitdaging uitgevaardigd. Vandaar dat deze episode geschreven is in het kader van de 140w schrijfuitdaging van september 2018, toen het verplichte woord 'herfststorm' was.

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

"Ik krijg direct trek" - bij Gerrit en Lou in 'Le Coq d'Or'

"Dat zul je net zien" - bij de commissaris in 'Le Coq d'Or ( Hans van Gemert)

"Le Sully" - bij agent Polleman in wijnbar Le Sully

"Een toetje heeft hij nog niet op" - bij agent Storm in een restaurantje in Montmartre (Hans van Gemert)

"Nou, dat water wordt niet warm hoor" - bij Mike en Sheila in een Frans hotelletje in de buurt van Parijs