Steengoed opgemerkt


Aflevering van het vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra. Ome John is met de stenen op weg naar een terrasje.

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Ome John springt in een van de taxi’s die bij de uitgang van de legerdump staan te wachten.

“Zo te zien bent u in een feestelijke stemming, mijnheer.”

“Steengoed opgemerkt, chauffeur. Rij me maar naar een gezellig terrasje, want ik heb iets te vieren.”

“M’n zwager is ober bij bistro De Eiffeltoren. Die hebben een gezellig terras met uitzicht op de Eiffeltoren. Zal ik u daar naartoe brengen?”

“Da’s prima, doe maar.”

Terwijl de taxi onderweg is, haalt ome John de stenen uit z’n zak. Met een bijna vertederende blik kijkt hij naar de twee wit gespikkelde zwarte stenen die op de palm van z’n hand liggen. Vreemd toch, dat er om die twee keitjes zoveel te doen is. [grinnikt] die rare generaal zal raar opkijken als hij straks twee moeren in plaats van de stenen in z’n zak vindt.


© Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'feestdagen' bevat (mag ook in delen).

Intussen bij de overige hoofdrolspelers: