Volgens mij zijn ze een beetje simpel


Dit ging hieraan vooraf:

 

“Moet je kijken Lou, staat die ober daar nou met stenen te leuren?”

“Jazeker, dat heb je goed gezien.”

“Waar heeft ie die stenen vandaan? Dat zijn toch hoop ik niet onze stenen?”

“Nee hoor. Ze komen uit de tuin hier achter.”

“Uit de tuin?”

“Jazeker. Toen ik van het toilet kwam, zag ik de barman er bezig met een schop en een kruiwagen. Hij verzamelt ze in de garage.”

“Maar waarom geven ze ze weg aan de gasten?”

“Weggeven? Ben je bedonderd? Ze verkopen ze voor 4 euro per setje.”

“Verkopen? Wie is er nou zo gek om daar geld aan uit te geven?”

“Napoleon en z’n maatjes. Volgens mij zijn ze een beetje simpel. Die rare Napoleon sjouwt zich op het moment een breuk om de stenen stiekem van de garage naar een van de kamers te brengen.”

© Dewaputra 

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van oktober van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'stapelbed' bevat (mag ook in delen). [ Klik voor meer informatie ]