Wilt u aangifte doen?


Dit ging hieraan vooraf:

Wat een aanwinst!

Hans van Gemert
 

”Wat deden die boeven op uw kamer?” richt manager Popping zich tot de Zeester ober.

“Ik heb werkelijk geen idee. Ik lag te slapen en werd ineens wakker van een hoop herrie. Toen ik het licht aan deed, stonden ze daar."

“Is er iets ontvreemd uit uw kamer?”

“Alleen twee steentjes, voor zover ik weet.”

“Steentjes, u bedoelt edelstenen?”

“Nee hoor. Twee gewone, gladde ronde steentjes die ik eerder op de dag ergens heb gevonden.”

Manager Popping snapt er nu even helemaal niet meer van. Een boevenbende die zich toegang verschaft tot de kamers van gasten om daar gewone, waardeloze stenen te ontvreemden.

“Wilt u aangifte van diefstal doen?”

“Nee.”

“Niet?”

“Nee, waarom zou ik? Denkt u dat de politie me serieus neemt als ik het bureau binnen kom stappen om aangifte te doen van de ontvreemding van twee keitjes? Dan wordt ik vierkant in m’n gezicht uitgelachen. Hebt u me nog ergens voor nodig? Zo niet, dan zou ik graag weer terug naar bed gaan.”

De ober verdwijnt weer in zijn kamer en sluit de deur.

Manager Popping kijkt vertwijfeld. Wordt hij nu voor het lapje gehouden, of hoe zit het?

Gerrit heeft het openhartige gesprek tussen de manager en de Zeester ober gevolgd en is blij dat de politie er niet bij wordt gehaald. Die ober heeft natuurlijk gelijk. Het zou te gek voor woorden zijn om aangifte te doen van diefstal van een paar keitjes. Gelukkig weet niemand waar ze voor dienen.

Maar goed dat hij zag dat dat bemoeizuchtige mens de steentjes heeft opgeraapt en heeft meegenomen haar kamer in. Nu is het zaak om ze zo snel mogelijk en zonder argwaan te wekken te heroveren.


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

 

Bovenstaandende  episode van het vervolgverhaal telt precies 280 woorden en past 2x in de 140 woorden schrijfuitdaging van juli van FrutselenindeMarge. In deze uitdaging dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'lappenpop' (al dan niet in delen) is verwerkt.