Zet je pruik recht, daar is de Starbucks al


Dit ging hieraan vooraf:

 

“Zet die pruik nou eens af Gerrit, het is geen gezicht.”

“Waarom? Ik vind het wel wat hebben. Die blonde haardos leidt de aandacht af, da’s een ding wat zeker is. Wie weet komt dat nog wel eens goed van pas.”

“Daar heb je min of meer wel gelijk in. Het leidt zeer zeker de aandacht af. Maar wat doen we als we zo terug in de Starbucks zijn? We kunnen die lui daar moeilijk en plein publiek overvallen. Bovendien weten we niet precies waar we naar op zoek zijn.”

“Aanpappen maar weer met die gasten en zien of we iets te weten kunnen komen, of iets ongebruikelijks bij ze zien. Als het nodig is kunnen we ze dan altijd nog ongemerkt rollen.”

“Ik denk dat dat de beste tactiek is. Zet je pruik recht, daar is de Starbucks al.”


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Lees verder:

 

Intussen bij de overige hoofdrolspelers:

Twee zwarte, kogelvormige stenen

bij de neef en Sjaan en Cornelis in de Starbucks

Wat doen ze hier eigenlijk?

bij de commissaris en agent Polleman die onderweg zijn naar de Starbucks | Hans van Gemert

Nee, nog wat buurtonderzoek

bij agent Storm en ome John in café Elisabeth | Hans van Gemert
 

Bovenstaandende episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van juni van FrutselenindeMarge. In deze uitdaging dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'zeemeermin' (al dan niet in delen) is vewerkt