Wel effe op je woorden passen goochemerd


Dit ging hieraan vooraf of parallel: 

 

“Wel effe op je woorden passen hè goochemerd, want zo oud ben ik nog niet. Maar bedankt voor het cadeautje, dat maakt het weer een beetje goed. Wat zit erin?”

“Dat weet u waarschijnlijk beter dan ik. Maar ik heb nu geen tijd meer, ik moet er vandoor. Als ik u was zou ik ook snel weg gaan. Tot ziens.”

[Cornelis] “Wie was die vent?”

“Geen flauw idee. Hij noemde me een oud vrouwtje en toen gaf ie me dit houten kistje. Het is net een klein schatkistje. Wat zou erin zitten? Hij zei dat ik het al wist, maar ik weet het echt niet.”

“Ik zou het ook niet weten. Weet je wat, we zoeken een leuk kroegje op hier in de buurt. Daar kunnen we dan op ons gemakkie kijken wat erin zit.”

“Met een lekker glasie erbij.”


© Dewaputra | afbeelding: ebay

Lees verder:

Maar nou loop ik wel voor gek

bij agent Polleman aan de kassa | Hans van Gemert

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van april  van FrutselenindeMarge.

Hallo, welkom op Yoors!

Meeschrijven of reageren?

Log snel in! (het is gratis)