Wie reist er nu zonder handbagage...


Het vorige deel:

Als je de vorige delen hebt gemist, hier begint het verhaal:

 

Zodra hij naast me staat, gaat hij op z’n tenen staan en opent het bagagecompartiment. Hij schuift wat bagage opzij en legt zijn hoed erin. Het valt me nu pas op dat hij geen handbagage bij zich heeft. Dat is vreemd. Want wie reist er nu zonder handbagage? Dat doe je volgens mij alleen maar als je overhaast vertrokken bent, bedenk ik.

De klap waarmee de man het bagagecompartiment weer sluit, doet me uit mijn overpeinzingen opschrikken. Als ik opkijk, knikt hij even kort naar de lege stoel naast me. Ik knik terug en sta op. Ik houd mijn buik in terwijl hij zich langs me heen wurmt en zich installeert op de lege stoel bij het raampje. Hij ruikt naar zweet en tabak, wat ik niet zo fijn vind.

Dan kraakt de spieker en begint een stem te spreken.


© Dewaputra | afbeelding: skyscanner.net

Lees verder:

 

Bovenstaand deel van dit vervolgverhaal  past in de 140 woorden uitdaging van december van FrutselenindeMarge. Hierbij dient een verhaal van precies 140 woorden te worden geschreven waarin het woord 'piekfijn' in voorkomt, maar dit mag ook in delen in andere woorden verwerkt zijn.