Aankloppen is nergens voor nodig


Trump gaat zonder te kloppen kamer 114 binnen. Hij wordt gezien door Gerrit en Lou die in 112 zitten. Als er gegil uit kamer 114 klinkt, gaan Gerrit en Lou kijken wat er aan de hand is. Ome John maakt van de gelegenheid gebruik om de kamer van Gerrit en Lou binnen te glippen.

(Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra. De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben)

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

De deur van kamer 114 blijkt op een kier te staan. Naast de deur staat een ingeklapte, roze parasol maar daar heeft Trump geen oog voor. Even aarzelt hij. Aankloppen? Welnee, hij is immers de president? Bovendien, binnen zitten zijn FBI mannen en die zijn bij hem in dienst. Aankloppen is dus nergens voor nodig.

Terwijl Trump de deur openduwt en de kamer binnenstapt, gaat de deur van kamer 112 open. Het hoofd van Lou verschijnt om het hoekje van de deur. Hij ziet nog net dat Trump de kamer van de buren binnengaat. Het volgende moment klinkt een ijselijke gil uit die kamer. Nieuwsgierig komen Lou en Gerrit hun kamer uit en gluren bij 114 naar binnen om te zien wat daar allemaal gebeurt.

Achter hun ruggen om glipt ome John snel de kamer van Gerrit en Lou binnen.


©Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van mei (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'parasol' bevat (mag ook in delen).