Dan is de boot natuurlijk pas goed aan!


Terwijl hij door Trump uitgekafferd wordt, prijst generaal McBath zich gelukkig dat die nep Interpollers gelukkig nog veilig achter slot en grendel zitten. (Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra]

(De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben)

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Met een rood hoofd laat generaal McBath de aantijgingen en beledigingen van Trump over zich heenkomen. Het is hem nu wel duidelijk dat dit de echte Trump is, dat kan niet missen aan al het verbale geweld te oordelen. Maar… dat betekent dan dat er nóg iemand naar de ambassade onderweg moet zijn, iemand die zich uitgeeft voor Trump maar het niet is! Want de Amerikaanse FBI liegt natuurlijk niet. Hun inlichtingen zijn altijd juist. Tenminste, dat beweert Trump altijd. Gelukkig maar dat die nep Interpollers veilig achter slot en grendel zitten, in een celletje met tralies en ramen van onbreekbaar, kogelvrij glas. Want als die ook nog eens zouden ontsnappen, dan is de boot natuurlijk pas goed aan!

Als hij uitgeraasd is, stuift Trump langs onze drie politievrienden weer de ambassade in, op zoek naar een nieuw, schoon pak.


©Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van april(zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'limonadeglas' bevat (mag ook in delen).