Dat is glashelder geredeneerd


Agent Polleman meldt de commissaris triomfantelijk dat Gerrit en Lou met een emmertje vol met stenen naar Château de Fontainebleau gaan en agent Storm bederft met een rake opmerking de euforie die was ontstaan. (Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra].

(De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben)

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Commissaris….. commissaris!”

“Wat is er, Polleman?”

“Ik ben net te weten gekomen dat Gerrit en Lou met een emmertje vol met stenen naar Château de Fontainebleau gaan!”

“Goed werk, Polleman. Misschien dat die promotie er toch nog voor je in zit. We gaan onmiddellijk naar dat kasteel toe.”

“Natuurlijk, commissaris. Dank u wel!”

“Commissaris?”

“Wat is er, Storm?”

“We zaten toch achter de stenen aan die die neef van dat Zeester-stel aan Trump had gegeven, die vervolgens in handen van Gerrit en Lou terecht zijn gekomen?”

“Ja, wat is daarmee?”

“Nou, als Gerrit en Lou dat emmertje met stenen meenemen, dan betekent dat dat de stenen van die neef niet de echte stenen zijn!”

“Verdorie. Dat is glashelder geredeneerd, Storm. Maar dat betekent dus dat alle stenen in aanmerking komen….”

“Inclusief die berg die nog in het hotel ligt, commissaris.”


©Dewaputra

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van april(zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'limonadeglas' bevat (mag ook in delen).