Die wil ik wel eens met eigen ogen zien


Er dalen opnieuw voetstappen de trap af en tot zijn schrik ziet Douglas dat het die nep Trump is. Hoe komt die uit zijn cel, en hoe krijgt hij hem er weer in? (Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra].

(De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben)

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Douglas zijgt weer neer achter z’n bureautje en prakkiseert zich suf hoe hij dit probleem op zou kunnen lossen. Terwijl de radertjes in z’n hoofd op volle toeren werken, begint Angela weer op de celdeur te bonken. En wat nog erger is, er klinken er weer voetstappen op de trap! Douglas kijkt op en schrikt zich een hoedje. Het is die vent die zo op Trump lijkt, maar dan in een schoon pak met veel te korte broekspijpen en mouwen! Die was dus ook ontsnapt... Maar wat komt hij hier dan weer doen?

“Ik heb gehoord dat hier een gevangene zit die op mij lijkt. Die wil ik wel eens met eigen ogen zien.”

Douglas beseft dat hier een kans ligt om alles goed te maken. Als het hem tenminste lukt om die nep-Trump weer in een cel te krijgen.

\

©Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van april(zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'limonadeglas' bevat (mag ook in delen).