Doe mij er ook maar zo eentje


Agent Storm krijgt de opdracht om beneden in het restaurant Trump in de gaten te blijven houden, terwijl de commissaris zelf een oogje op de kamer van Gerrit en Lou houdt. (Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra].

(De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben)

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Als die echte stenen tussen al die nepstenen in dat emmertje zitten, dan is dat een reden temeer om de kamer van die twee boeven goed in de gaten te blijven houden. Houd jij beneden in het restaurant Trump goed in de gaten, Storm, en kijk wat ie daar uitvoert.”

“Absoluut commissaris. Dat is mij wel toevertrouwd.”

Storm rent de trap weer af naar beneden.

“En zorg ervoor dat er geen internationaal conflict ontstaat”, roept de commissaris hem nog na, “want dan krijgen we de hoofdcommissaris op ons dak en dat is geen pretje!”

Agent Storm ploft neer aan het tafeltje van Polleman, die inmiddels al een paar lege glazen voor zich heeft staan.

“We moeten Trump in de gaten houden van de commissaris. Doe mij er ook maar zo eentje” wijst Storm naar de lege glazen op het tafeltje.


©Dewaputra | image: wallpaperflare.com

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van mei (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'parasol' bevat (mag ook in delen).