Wie is daar? Laat ons eruit!


Door de celdeur heen belooft Sheila dat ze de commissaris zal bevrijden als hij haar de stenen geeft. Hoe zal de commissaris daarop reageren? [Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra]

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Sheila beseft dat ze snel moet zijn, want de bewaker kan natuurlijk elk ogenblik terugkeren. Snel grist ze de sleutels van het rek en loopt dan naar de eerste celdeur toe.

“[klop, klop, klop] Hé, dikke met je snor. Zit je hier opgesloten? [legt haar oor tegen de deur]”

“[de stem van de commissaris] Wie is daar? Laat ons eruit!”

“Ik ben het. Sheila. Jij bent toch de baas van dat Interpolclubje? Als je me de stenen geeft, laat ik jullie eruit.”

“[de stem van Polleman] Maar we hebben helemaal geen stenen….”

“[de commissaris, zachtjes] Ssst… houd je mond, sufferd [harder] Ik heb de stenen. Je krijgt ze van me als je de deur open doet.”

“[Sheila] Even de juiste sleutel zoeken.”

Een voor een probeert Sheila de sleutels. Bij de zesde sleutel klinken er voetstappen die de trap afkomen.


©Dewaputra

 

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van maart (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'barometer' bevat (mag ook in delen).