Zo, daar zijn we van af


Dit ging hieraan vooraf:

Een opstekertje

bij Mike en onze politievrienden | Hans van Gemert

 

Met een zucht van opluchting trekt Lou de deur van The George Inn achter zich dicht.

“Zo, daar zijn we van af. Ik kreeg gewoon de rillingen van dat mens weet je dat?”

“Ze speelde onder één hoedje met die dikke barman, dat was wel duidelijk. Met z’n rooie kop.”

“Volgens mij hoort dat mens bij die Mike, die naar die rooie belde met dat verhaal over als Indiërs verklede Nederlandse Interpol agenten. Want direct nadat ik die ouwe die enveloppe gaf, pakte die dikzak z’n telefoon en vlak daarna verscheen dat mens.”

Gerrit knipoogt even naar het lentezonnetje en moet direct onbedaarlijk niezen.

“Ik dacht dat je er vanaf was?”

“Jawel, maar het zonnetje kriebelde in m’n neus toen ik er even in keek.”

[Lou kijkt om zich heen] “Trouwens, zie jij hier ergens als Indiërs verklede Interpol agenten?“


© Dewaputra | afbeelding: unsplash.com

Lees verder:

 

Deze episode van het vervolgverhaal  past in de 140 woorden uitdaging van maartvan FrutselenindeMarge.

Hallo, welkom op Yoors!

Meeschrijven of reageren?

Log snel in! (het is gratis)