Zo duidelijk als een leeg borrelglas


Dit ging hieraan vooraf:

 

“Oh jullie zijn het, nou zie ik het pas. Ik herkende je aan je stem. Zijn jullie maar met z’n tweeën? Waar is die andere gebleven?”

“Die zit… dat gaat je niets aan. Vooruit, loop door.”

“Underkoffer tussen de wassen beelden hihihi, hoe kommie erop. Maar die Indische pakkies staan jullie wel stukken beter dan die schoonmaakkloffies. Wie moeten jullie nou weer hebben?”

“Dat gaat je niets aan. Vooruit, hup, loop door.”

“Als jullie maar geen koffiepauze houden want dan stinken we hier straks met z’n allen de tent weer uit, net zoals gisteren in het vliegtuig.”

“Ben ik niet duidelijk geweest? Jullie verpesten potjandorie onze hele geheime undercover operatie.”

“Ja hoor Snorremans, je woorden zijn zo duidelijk als een leeg borrelglas. [tegen Cornelis] Kom op schat, laat hem maar in z’n sop gaar koken. De Kwien wacht op ons.”


© Dewaputra | afbeelding: royalty free

Lees verder:

En ondertussen bij agent Polleman aan de kassa:

Hersens op turbostand

Hams van Gemert
 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden schrijfuitdaging van april  van FrutselenindeMarge.

Hallo, welkom op Yoors!

Meeschrijven of reageren?

Log snel in! (het is gratis)