×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Een drama zo dichtbij...


Er is vandaag al veel over gezegd, al veel over in de media geweest, maar toch schrijf ik even deze blog. Ik schrijf ook om dingen te verwerken en dat heb ik nu even nodig....

Ik was vanmorgen blij naar mijn werk, want ik zou vroeg aanwezig zijn om mee alles te versieren voor een collega. Een collega die over 6 weken een baby gaat krijgen. Niet vermoedend dat de dag totaal niet feestelijk zou blijven!

Even voor 08.30 uur horen we de eerst sirenes en vragen we ons af wat er mis is. Onze praktijk is ongeveer 20 meter verwijderd van een spoorwegovergang. Eerst denken we nog aan een zelfdoding, maar al snel horen we wat er werkelijk gebeurd is.

Alles wordt nog onderzocht en er wordt veel verteld, maar het heeft zo'n impact gehad op mij en al mijn collega's. Een medewerkster van kinderdagverblijf Okido, verliest controle over de Stint. Ze kan volgens getuigen niet meer remmen en roept hard om hulp. Ze had zojuist een paar kinderen al op school gebracht en was nu onderweg om de laatste 5 naar de volgende school te brengen. Die kinderen hebben de school niet gehaald...............

Hoe en wat blijft nog onzeker, maar we weten wel van patiënten dat de bestuurster het spoor op ging om de kinderen nog te redden. Iets wat natuurlijk niet meer mogelijk was. Met gevaar voor eigen leven deed zij dit, maar ook voor het ongeboren kindje in haar buik..........

De hele ochtend en zelfs in de middag nog, hoorde we sirenes en de trauma helikopter. Het geluid daarvan zit nog in mijn hoofd, maar verder is het daar stil. We hebben het de hele dag besproken met elkaar, zochten steun, want dit was wel heel dichtbij. Zeker als je hoort dat het inderdaad gaat om hele jonge kinderen. Ouders die de afspraak afbelde, omdat hun kind een klasgenootje was van de overleden kindjes. De telefoon was daarnaast opvallend stil, pas in de loop van de middag werd het iets drukker.

Ik en mijn collega's kunnen het nog niet loslaten, we hebben er zo dichtbij gezeten......... Collega's waarvan kinderen op de opvang zaten en dus ook wel eens een ritje maakte in een Stint.

We leven enorm mee met alle nabestaanden, de ouders, de machinist, de toeschouwers, de bestuurster en iedereen die om wat voor reden hierbij betrokken is. Het zal morgen nog een nare dag zijn en ook volgende week. Dit vergeten we niet snel meer.

"Dag lieverd, mama gaat werken, tot straks" dat straks is er dan ineens niet meer............. het is stil in Oss........




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts