×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Een jaar met een lach, maar ook met een traan....

Een jaar met een lach, maar ook met een traan....


Mijn jaar begon geweldig, niet dat ik een slecht jaar heb gehad, maar het liep niet helemaal zoals ik gehoopt/verwacht had.

Was ik in 2016 nog ziek, dat veranderde na een 3e succesvolle operatie in oktober 2016. Hierdoor kon ik dan eindelijk, na 2 jaar ziekte wet, in januari 2017 mijn fulltime baan als tandartsassistente hervatten.

Wat heb ik genoten van het feit dat ik weer volledig mee kon draaien in de maatschappij en ik me niet meer hoefde te verschuilen achter mijn ziekte.

In februari kwam de grote ommezwaai in mijn leven, iets wat later de grootste ommezwaai van 2017 zou blijken te zijn. Ik besloot namelijk dat ik het gevecht aan zou gaan met mijn overtollige kilo’s. Het moment dat je weegschaal 105 kilo aangeeft en je naar jezelf in de spiegel kijkt als een dikke vette trol………… dat moest gaan veranderen. Ik ben gaan zwemmen en wandelen en oh wat is dat heerlijk om te doen.

Ook kwam ik in februari in aanraking met Yoors en wat ben ik daar tot op de dag van vandaag blij mee. Ik ben geen blogger van nature, maar wat voelde ik me hier al snel thuis en voelde ik me gewaardeerd voor het werk wat ik doe voor Stichting Roparun. Ook de bevestiging van mede bloggers dat ik het wel goed deed, liet me doorgaan hiermee.

Toch kwam in maart mijn grootste nachtmerrie uit en kwam mijn ziekte terug in mijn leven. Even zakte de bodem onder mijn voeten vandaan, maar al snel herpakte ik mijzelf en wist ik dat ik mijn ziekte niet zomaar zou laten winnen. Door mijn nieuwe levensstijl, kon ik ook heel anders omgaan met deze ziekte en het was/is nog steeds niet makkelijk, maar ik ga deze strijd winnen.

In juni kwam mijn grootste droom tot op dat moment uit. Ik zou gaan deelnemen aan de Roparun. Ik, Diaantje zou vanaf Parijs naar Rotterdam gaan voor dat ene heel goede doel. Al jaren ondersteun ik dit goede doel, maar zelf de Coolsingel overgaan, was toch echt een droom. Stond ik vorig jaar nog met mijn rollator aan de finish, nu ging ik daar dansend en springend overheen. 

Tijdens mijn zomer vakantie gaat het echter behoorlijk mis met mijn gezondheid en krijg ik de eerste pijnaanvallen weer. Wat een verdriet, maar toch ook direct weer de strijdlust om niet op te geven. Ik ben een positief ingesteld persoontje en dat wil ik graag zo houden.

 Toch moet ik me in september ziek melden en ga ik met tranen over mijn wangen naar huis, want het ging echt mis op mijn werk. Na een tijdje rust ging het iets beter en werk ik nu halve dagen. Niet mijn volledige functie, maar werk ik halve dagen als balie medewerkster i.p.v. tandartsassistente.

 Ondanks de terugkerende pijn, gaat het heel goed met Diaantje en valt ze steeds meer af. Ik kom in contact met een journaliste die werkt voor de Libelle en uiteindelijk ben ik door de libelle uitgekozen. Niet ikzelf, maar mijn verhaal over het afvallen wel. Een interview volgt en daarna is het wachten op de fotograaf en visagiste van de Libelle. Mijn geduld werd hierin erg op de proef gesteld.

 In oktober heb ik ook een consult in het ziekenhuis waar ik in oktober 2016 succesvol ben geopereerd. Ik krijg meteen weer een proef injectie in mijn buik om te bekijken of de pijn minder gaat worden. Gelukkig is dat ook zo en kan ik langzaam iets meer doen. De buitenwereld ziet niks aan mij en dat is soms best moeilijk, maar ik laat dat niet mij tegenhouden om te genieten van mijn leven.

 In november mocht ik gastspreker zijn op een event wat georganiseerd is door de coach die mij begeleid heeft m.b.t. het afvallen. Vol trots kan ik die dag bekend maken dat ik inmiddels 30 kilo ben afgevallen. Ook heb ik in november een prachtige fotoshoot gedaan met mijn dochter. Het was onze 3e maar zeker niet onze laatste. Echt leuk om dat samen met je dochter te doen. Toch wil ik dit ook nog eens met het hele gezin doen.

 En dan is het ineens al kerstmis 2017 en wat heb ik daar van genoten. Mijn gezinnetje om mij heen, dat is me zo dierbaar. Vlak voor de kerst komt dan ook nog de Libelle in de winkel waar ik in sta en dat was toch wel een heel mooi kerstkadootje.

 Bijna is het 2018 en dat wordt een life changing jaar! Ik heb namelijk de knoop doorgehakt en ga van baan wisselen. Ik wil niet tot mijn pensioen tandartsassistente zijn. Mijn allerbeste vriendin denkt er net zo over, ook zij is toevallig tandartsassistente. We hebben vele ideeën, maar wat we uiteindelijk gaan doen……………… Onze droom hierin is hetzelfde, want we willen beide heel graag een eigen bedrijfje. Plannen hiervoor zitten vooral nog in onze gedachten, maar wie weet waar dit gaat eindigen.

 Ondanks mijn ziekte, kijk ik terug op een geweldig mooi jaar. De mensen die ik hier heb leren kennen zijn stuk voor stuk allemaal geweldig. Ik kan mijn verhaal hier kwijt en voel me serieus genomen.

 Ik wens jullie allen dan ook een geweldig 2018 toe en ik hoop dat we nog lang samen mogen Yoorsen. 


Word lid en beloon de maker en jezelf!