×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Het eeuwige gevecht met de buitenwereld...

Het eeuwige gevecht met de buitenwereld...


Door het lezen van een blog van Attic25 , bekroop mij toch ook weer dat herkenbare gevoel van het vechten met de buitenwereld.

Hoezo vechten met de buitenwereld?

Als je een “onzichtbare” ziekte hebt, is het voor de buitenwereld moeilijk te zien dat je iets mankeert. Soms is het zichtbaar doordat je, om pijn te voorkomen, ongemakkelijk gaat lopen. Dat is natuurlijk niet goed, want daardoor creëer je vaak juist pijn op andere plekken.

Mensen die een “onzichtbare” ziekte hebben, kunnen echt nog wel genieten van hun leven. Hiervoor moeten ze echter vaak over hun grenzen heen gaan… ‘Dan moet je dat maar niet doen’ is dan vaak de reactie. Ik en velen met mij zullen daar anders over denken. We willen niet “zielig” thuis in een hoekje blijven zitten. Het wordt dan echt niet beter, erger nog, het kan dan juist zelfs erger worden.

Mijzelf als voorbeeld…

Toen ik in januari 2015 ziek werd, heb ik me al heel snel daarbij neergelegd. Ja, ik ben blijven vechten, ik ben blijven genieten en zelfs positief gebleven, maar toch ging er toen iets mis. Ik had veel contact met lotgenoten en wat gebeurt er op een lotgenoten groep? Daar wordt alleen maar “geklaagd” zonder dit neerbuigend of respectloos te willen zeggen. Je gaat hierin mee, want de verhalen zijn zo herkenbaar. Het werd daar bijna een wedstrijd wie heeft de meeste pijn! Nou, die wedstrijd kan niemand winnen, want pijn is pijn! Dat kun je nooit meten met een ander. Ieder beleeft pijn op zijn of haar manier.

Ik trok me hierdoor steeds meer terug in mijn huisje, lag hele dagen op bed en liep buiten met een rollator. Ja, die rollator hielp mij wel degelijk lopen met minder pijn, maar ik loop nu ook buiten zonder die rollator en ja ik heb dan pijn… Ik slikte daarnaast de nodige morfine en daar wordt je absoluut ook niet vrolijker van!

Toen had ik voor mijn gevoel wel meer begrip van de buitenwereld en dat is dus wat er mis gaat met de buitenwereld! Die rollator alleen al, was een teken dat ik veel pijn had…..

Zolang de buitenwereld iets visueels aan je ziet, heeft men begrip voor je. Dat is echt zo ontzettend jammer.

Wat is er nu dan anders?

In februari 2017 ben ik gaan afvallen door een andere levensstijl aan te nemen. Ik was op dat moment overigens pijnvrij en genezen verklaard. Nog wel, want in maart 2017 ging het weer mis. Door mijn andere levensstijl, ben ik ook anders gaan denken. Stond voorheen mijn ziekte op de voorgrond, zo staat het nu op de laatste plaats. Ik ben ten allen tijde Diaantje en niet mijn ziekte. Hierdoor kan ik me nu ook redden zonder die rollator en hoef ik niet hele dagen op bed te liggen. Ik slik zelfs geen medicatie! Daarnaast heb ik afscheid genomen van die bewuste lotgenoten groep. Ik wilde voor mijzelf beslissen hoe ik zou leven, hoe ik de pijn zou ervaren en hoe ik daar mee om wilde gaan.

Toch kom ik juist nu het onbegrip van de buitenwereld eens zo hard tegen. Ja, ik doe bijvoorbeeld zo’n koningsmarkt en ja ik ga een dagje genieten aan zee of een bezoekje brengen aan een Yoorsiaantje in Limburg. Op die dagen heb ik vaak juist geen of nauwelijks pijn. Dit is overigens puur mijn beleving, want ik wil niemand hiermee kwetsen! In mijn geval is ontspanning het beste medicijn. Dus hoe meer ontspannen ik ben, hoe minder pijn ik heb. Klinkt misschien raar, maar het is wel zo. Helaas heeft dit ook een keerzijde, want na zo’n ontspannen dagje uit, moet ik dit wel bekopen met extra pijn voor een paar dagen. Mijn lijf laat op die manier toch zien dat ik over die bekende grens gegaan ben. Toch heb ik dit ervoor over. Op deze manier kan ik optimaal blijven genieten van vooral de leuke dingen in het leven. Een andere manier om te ontspannen is voor mij de jacuzzi en de sauna. Daar zakt de pijn direct, maar dit is niet iets wat ik dagelijks kan doen! Nou ja, de jacuzzi wel gelukkig!

Werken lukt me helaas niet, want ik kan niet lang rechtop zitten en lang stil staan. Beide heb ik nodig tijdens mijn werk als tandartsassistente.

Heb ik nu dan minder pijn als voorheen?

Nee, ik heb zeker niet minder pijn, maar ik beleef het heel anders. Op de heftige momenten accepteer ik de pijn en laat ik het er zijn. Ik zou natuurlijk ook liever hebben dat dit anders was, maar het is zoals het is. Ik weiger mijn leven op te geven voor mijn ziekte.

Wat wil ik en mede “onzichtbare” zieken van de buitenwereld?

Begrip!!! Meer niet…. Laat ons genieten op onze manier, laat ons vechten op onze manier en wijs niet naar ons met die oordelende vinger. “Kijk dan, dat kan ze wel, maar werken niet”. Dat is denk ik wel het meest gebruikte vooroordeel. Vraag aan ons waarom we dit wel kunnen, want het is echt vaak heel anders als je zou denken. Helaas zit het lichaam vaak vreemd in elkaar en zijn heel veel dingen onverklaarbaar. Kun je vandaag “alles”, dan kan het goed zijn dat je morgen niks meer kunt. Dat kan zelfs een uur later al anders zijn!

Laat ons niet verplicht de ziekte tonen, want geloof me, wij willen daar niet steeds aan herinnerd worden.

Ik wil met dit verhaal niet zielig overkomen, want dat ben ik en mijn mede “onzichtbare” zieken niet. Tevens wil ik hierbij ook extra benadrukken dat het stukje in dit verhaal, waarin ik mijzelf als voorbeeld stel, ik niemand wil kwetsen. Ik heb zelf mijn manier gevonden om er mee om te gaan, maar dat wil niet zeggen dat iedereen dit kan. Ik heb zeker ook niet meer of minder pijn als een ander. Pijn is verschrikkelijk en iedereen gaat hier anders mee om. Momenteel gaat het met mij echt niet goed, al laten mijn blogs dat niet zo merken. De pijn is heel heftig en ik moet vaker even gaan zitten of liggen. Ik schrijf bewust ook niet vaak over mijn ziekte, want ik wil het niet op de voorgrond plaatsen. Toch had ik na het lezen van die bewuste blog de behoefte om hier nog eens over te schrijven.

Ik wil tevens toevoegen dat ik op Yoors totaal dit niet ervaar! Het gaat over de buitenwereld in zijn algemeen! 

Onzichtbaar ziek en pijn is niet fijn,

vooroordelen, die doen ons heel veel pijn.

Laat ons genieten van het leven,

deze boodschap wil ik je graag geven.

Header foto eigen archief

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




jolandemooij
Heel goed verwoord. Ik zie het ook nogal eens gebeuren op mijn werk. En vind dat dus echt niet kunnen. 
18-05-2018 13:39
18-05-2018 13:39 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel en het gebeurt helaas overal en zal ook niet snel veranderen............ zo zit de maatschappij in elkaar, men heeft al heel snel een oordeel klaar staan. Ze zouden beter eerst iets navragen........
18-05-2018 20:54
18-05-2018 20:54 • Reageer
Karin van der Straaten
Mooi zeg, zo alleen kun je ermee overweg gaan. Zelf heb ik al heel erg lang ..bijna levenslang, veel pijn en de ziekte van ménière en en..maar k laat het er zijn en niet tot last verworden Exact zoals jij het nu ook kunt hanteren.. en ach ..die buitenwereld? waarom moeten ze perse weten wat wij ervaren?  lekker belangrijk, liefs
16-05-2018 11:33
16-05-2018 11:33 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Heb je helemaal gelijk in lieverd, ik moet het meer naast me neerleggen en dat lukt me ook wel steeds beter hoor. Toch doet het soms wel pijn........... maar ik ga door, ik blijf lachen en genieten! 😘
16-05-2018 13:25
16-05-2018 13:25 • 1 reactie • Reageer
Els Vergaerde
Er zullen altijd mensen zijn die met stenen gooien, wat je ook doet ... jij laat zien Diaantje dat je met die stenen geen muur (meer) om je heen bouwt! Mijn respect  !
15-05-2018 08:35
15-05-2018 08:35 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Wow! Wat zeg je dat mooi! Geen stenen muur inderdaad en dat wil ik graag zo houden 😘
15-05-2018 08:47
15-05-2018 08:47 • 1 reactie • Reageer
marijke
ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Heb er zelf ook min of meer ervaring mee. Gewoon positief blijven en vooral zo doorgaan!!❤️
14-05-2018 23:42
14-05-2018 23:42 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel lieverd en ik blijf zeker positief en ik ga door hoor! Ik laat die buitenwereld mijn leven niet verpesten en het zal altijd een strijd blijven denk ik. Het is wat het is. Als ik nu eens beter zou worden, dan was het allemaal een stuk makkelijker haha 😘
15-05-2018 06:06
15-05-2018 06:06 • 1 reactie • Reageer
HeArt&SoulConnection
Zo is het lieverd, je gaat er goed mee om . Het gaat erom dat je er elf je eigen weg mee en in kunt vinden. Omgaan met (chronische ) ziekte en pijn vergt ook  een groeiproces . De een kan/wil/durft het te doorlopen, de ander zit bij de pakken neer.  Helaas bestaat er zo iets as 'ziektewinst' en sommigen hebben dat nodig hun 'bestaansrecht' te hebben/houden of krijgen . Ook perceptie speelt zeker mee.  Ziek is ziek en pijn is pijn ...zicht of onzichtbaar. Al zien we de ander, dan nog kunnen we niet als die ander voelen.  Respect voor de ander zou een hele hoop doen. Helaas leven we in een oordelende wereld. Zolang je zelf maar weet wie je bent en je eigenwaarde net laat afhangen van de waarde die een ander jou toebedeeld kom je er wel.  We hoeven die ander het ook niet naar de zin te maken, aan te passen over onze grenzen of  ons te verdedigen !  Je bent meer dan je ziekte/handicap etc ! warme knuff, je bent een kanjer!
14-05-2018 13:44
14-05-2018 13:44 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Je verwoord het ook perfect en ik ben zeker meer als mijn ziekte, ik ben Diaantje en die geniet van het leven! Dank je wel lieverd xxx
14-05-2018 14:14
14-05-2018 14:14 • 1 reactie • Reageer
Schapenkopje
Zou fijn zijn als meerdere dit eens lezen. Hussie wordt ook vaak niet begrepen met zijn onzichtbare chronische ziekte. Balen we van gelukkig doet een weekendje weg met een bezoek aan een sauna hem altijd heel goed. 😉😉
14-05-2018 11:39
14-05-2018 11:39 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
De sauna is echt een wondermiddel, voor mij ook. De warmte en het ontspannen zijn, heerlijk. 
14-05-2018 11:43
14-05-2018 11:43 • 1 reactie • Reageer
Filosoofje
Gisteravond al gelezen, maar vingers waren `op` -mooi  en heel duidelijk geschreven, herkenbaar. En ja zoals je schrijft vaak onbegrepen. Leer er maar mee leven -zonder handleiding- 17 jaar geleden uitbehandeld. Echter vechten tegen de buitenwereld, zinloos! Als ze je niet begrijpen, dan kunnen ze het niet. Wat er niet in zit kan er niet uitkomen. Eigen acceptatie en positiviteit is belangrijk, schrijf jij ook. Ik heb mijn eigen opvoeding van 1 van mijn eigen kinderen braaf op mijn brood gesmeerd gekregen toen ik uitviel-  en heb er veel aan gehad. (ze is zelf gehandicapt vanaf haar geboorte) Je bent goed zoals je bent- en daar kan heel die buitenwereld niets aan veranderen.
14-05-2018 10:36
14-05-2018 10:36 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Wat een mooie reactie en soms zijn vingers inderdaad "op" 😉 Ik vind mijn weg er ook in en zeker zoals ik nu in het leven sta. Ik heb geleerd naar mijzelf te luisteren en de dingen te doen zoals het voor mij goed voelt. Ik heb (nog) niet de stempel uitbehandeld, maar heel veel mogelijkheden zijn er niet meer. Ik blijf vechten en als ik die stempel wel krijg, dan is het zo! Ik ben wie ik ben en de mensen om mij heen moeten me ook maar zo nemen!
14-05-2018 11:14
14-05-2018 11:14 • Reageer
Encaustichris
Herkenbaar verhaal, maar dat heb ik je al verteld. Ik heb bewondering voor jouw positieve houding! Je inspireert me, en ik hoop vele anderen. Trouwens: leuke foto 😘😘
14-05-2018 09:22
14-05-2018 09:22 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Ja, van jou wist het al inderdaad en ik ben blij dat ik mensen hiermee kan inspireren, ook al moet ik nog veel leren. Ja, die foto is heel gaaf hè hahaha😘😘😘
14-05-2018 11:15
14-05-2018 11:15 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
En zo is het helemaal! Goed geschreven. 
14-05-2018 08:32
14-05-2018 08:32 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel en inderdaad, zo is het en niet anders! 
14-05-2018 11:15
14-05-2018 11:15 • Reageer
Miranda Tabor
Zo...dat blog staat als een huis. Je komt helemaal niet zielig over, maar als iemand die zegt waar het op staat. Het is heel herkenbaar. Niemand staat in jouw schoenen dus kunnen zij ook niet weten wat voor jou het beste is. Ik denk dat een groot aantal lotgenoten het helemaal met je eens zullen zijn. Ook in dit soort dingen gaan we door een heel groeiproces. Het is echt heel goed geschreven. 
14-05-2018 07:43
14-05-2018 07:43 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel! Wat een mooi compliment, dat doet me goed! 
14-05-2018 08:05
14-05-2018 08:05 • Reageer
Catrine-DeMew
Als niemand het ziet bestaat het niet
14-05-2018 07:17
14-05-2018 07:17 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Klopt, zo denken de meeste mensen.......... daarom toch nog maar eens een blog geschreven erover. Wie weet helpt het.
14-05-2018 07:18
14-05-2018 07:18 • Reageer
Sonja
Goed geschreven Diaantje en zo herkenbaar, ik kan me er alleen maar bij aansluiten!
14-05-2018 07:02
14-05-2018 07:02 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel lieverd, ja, jij zult dit helemaal begrijpen. We blijven genieten van alles wat we kunnen, het leven is te mooi om dat niet te doen 😘
14-05-2018 07:13
14-05-2018 07:13 • Reageer
FrutselenindeMarge
gewoon doen wat bij jou past,wij zij allemaal jou niet nog weten hoe je pijn voelt
14-05-2018 06:55
14-05-2018 06:55 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dat doe ik ook zeker wel, die les heb ik geleerd! Wil gewoon hiermee wat ogen openen, want hier hebben zoveel mensen last van en dat kan soms voor heel veel problemen zorgen. Het is voor een groot deel mijn verhaal, maar toch ook een verhaal met een boodschap. Mensen staan hier niet bij stil, het gaat ongemerkt. Ik dacht vroeger ook zo, maar nu zal ik eerst vragen naar het hoe en waarom, voor ik een oordeel vel. Als ik überhaupt al een oordel wil vellen, want dat is nergens voor nodig.......
14-05-2018 07:12
14-05-2018 07:12 • Reageer
Judith Evelien
Jij bent het voorbeeld van welke invloed je instelling op je welbevinden heeft. Door alleen al een andere houding aan te nemen, beleef je de pijn anders. Dat is misschien wel een krachtigere 'pijnstiller' dan de sterkste morfine die er is.  Dat vind ik zo knap van je! Natuurlijk neemt het de pijn niet weg, maar het staat je wel toe om je niet de dingen te ontnemen waar je zo'n plezier en energie uit put. Het zal tijd frustrerend blijven dat jouw pijn en jouw ziekte voor de buitenwereld onzichtbaar is en daardoor vaak onbegrip oplevert. Dat is de onwetendheid van de mens. Fijn voor die mensen, want die kennen de struggles en de mate van jouw pijn niet. Je hebt het heel helder en puur verwoord. Dank voor het delen!
14-05-2018 06:49
14-05-2018 06:49 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel, wat een mooi en super lief antwoord. Ik blijf zeker genieten en de dingen doen die ik wil en kan doen. Ik hoop hiermee ook vooral de ogen te openen van mensen die hier dus niet bij stil staan. Vroeger oordeelde ik ook te snel, maar dat heb ik inmiddels wel geleerd, want het is niet altijd wat het lijkt! Het verhaal is wel veel langer geworden als ik had verwacht haha, maar ja. Nogmaals super lief, doet me heel veel goed 😘
14-05-2018 07:09
14-05-2018 07:09 • Reageer
Soberana
Ik sluit me aan bij benedenbuur Marion.
14-05-2018 06:30
14-05-2018 06:30 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dat vind ik dan super, want zo is het wel. Lees ook mijn reactie daar 😉
14-05-2018 07:05
14-05-2018 07:05 • 1 reactie • Reageer
SocialPro
Zoals altijd reageer ik op je blogs maar deze keer weet ik niet zo goed welke reactie te geven. Vind het wel goed dat je uit die praatgroep gestapt bent en op een andere manier het leven en je ziekte bekijkt. Geniet van wat je kunt genieten 😉😊
14-05-2018 06:13
14-05-2018 06:13 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Zoals je van andere blogs en mijn reacties o.a. bij jou, weet je dat ik dus absoluut wel van het leven geniet! Die lotgenoten groep was echt verschrikkelijk, dat maakt je gewoon nog zieker! Het moment dat ik me dat realiseerde.......... Ik doe wat ik kan, maar ik geniet wel van alles wat ik doe. Mijn volgende blog zal voor jou misschien makkelijker te beantwoorden zijn 😉
14-05-2018 07:04
14-05-2018 07:04 • Reageer
Marion's World
Ik kan er kort over zijn ; F...  de buitenwereld. Daar heb ik me nooit wat van aangetrokken. Maar jij bent lekker bezig meis. Oh wacht........ ik ben ook die buitenwereld hihi
14-05-2018 05:13
14-05-2018 05:13 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Daar heb je ook helemaal gelijk in en het lukt me ook steeds beter om het los te laten, maar toch kom je soms in situaties terecht die het niet prettig voor je maken. Het is ook niet puur voor mijzelf bedoeld deze blog, meer om ook de buitenwereld eens alert er op te maken wat ze aan het doen zijn. Vroeger deed ik dit ook, ja, ik was ook ooit die buitenwereld hahaha. Ik doe mijn best en leef mijn leven zoals ik dat wil (lijk Andre Hazes wel) Belangrijkste is dat ik blijf genieten en dat doe ik toch wel heel erg! Das een lange reactie hè op je korte antwoord 😉
14-05-2018 07:02
14-05-2018 07:02 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Heel veel respect voor de manier waarop je dit schrijft, hoe jij in het leven staat!!
13-05-2018 23:58
13-05-2018 23:58 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel Hans, wat een mooi compliment! 
14-05-2018 00:12
14-05-2018 00:12 • Reageer
peterdenharder
Herkenbaar, pijnlijk herkenbaar verhaal! Goed geschreven/gezegd! 
13-05-2018 23:51
13-05-2018 23:51 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Dank je wel! 
13-05-2018 23:53
13-05-2018 23:53 • Reageer