×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











update 04-07-2018 Het was een lange zware dag

update 04-07-2018 Het was een lange zware dag


Update 04-07-2018

Ik krijg soms vragen hoe het nu gaat met mijn schoondochter, dus vandaar even een kleine update. 

Ze is heel langzaam aan het bijkomen van de operatie. Ze is nog snel moe en helaas heeft ze nog steeds regelmatig last van koorts. De ontstekingswaarden schommelen ook nog teveel en worden nu wat frequenter gecontroleerd.

Op de controle CT-scan vorige week, bleek er toch wel weer een verwijding te zijn in het buik gedeelte. Dit wordt voorlopig ook extra gecontroleerd, want als de verwijding te snel gaat, moet er helaas eerder ingegrepen worden. Ze proberen dit echter zo lang mogelijk uit te stellen, zodat haar lichaam eerst zoveel mogelijk kan herstellen. Het waren tenslotte al 2 hele zware operaties binnen 5 maanden! 

Van de andere kant, is de buik aorta het enige stuk wat nog van stents voorzien moet worden. Dus als dit gedaan is, dan zou ze er klaar mee moeten zijn. Natuurlijk zal ze de rest van haar leven onder controle blijven, maar dat is logisch. 

Helaas is er inmiddels ook bekend dat haar moeder ook niet EDS heeft, maar ook MARFAN. De zus van mijn schoondochter en haar kindjes zijn er ook op getest, maar daar is de uitslag nog niet van bekend. Het kan helaas bijna niet anders, dat ook die geen EDS hebben, maar ook MARFAN. Behoorlijk zorgwekkend, maar ze worden dan wel direct heel snel en goed onder controle gehouden. Zo kan wellicht voorkomen worden wat mijn schoondochter begin dit jaar overkwam.

Mijn schoondochter is er zelf redelijk rustig onder, zo oogt het in ieder geval. Ze heeft beslist haar rot momentjes en dat mag ook natuurlijk. Samen met mijn zoon kijken ze vol vertrouwen naar de toekomst en dat is super goed! 

Tot zover dus even een update. Zodra ik weer wat nieuws te melden laat ik het weten! 

Update 13-06-2018

Vanmiddag ben ik onverwacht even bij mijn schoondochter geweest, want ze kreeg toestemming om van de afdeling af te gaan en ja, dan hoef je dus niet te wachten tot het bezoekuur. Ik beloofde haar te komen en samen zijn we lekker een ijsje gaan eten. Tijdens het ijsje vertelde ze me dat ze misschien vrijdagochtend naar huis mag en heel misschien zelfs donderdag aan het eind van de dag. Wat een heerlijk nieuws om te horen! 

We hebben heerlijk genoten saampjes en ik heb haar na een uurtje weer terug gebracht naar boven. Ik was nog maar net thuis, toen ik zag dat ik een berichtje had van haar met heel goed nieuws! Ze mag morgen al naar huis!!!

Wat een opluchting en wat geweldig! Om 12.00 uur moet mijn zoon daar zijn en dan kan ze eindelijk thuis verder gaan herstellen. Lekker in haar eigen bedje slapen en samen met mijn zoon van het leven genieten! 

Ik ben helemaal blij hiermee en ik ben zeker niet de enige hahaha. 

Update 12-06-2018

Helaas kan ik nog geen goed nieuws brengen wat betreft het feit dat ze naar huis mag. De koorts blijft heel wisselend aanwezig en de ontstekingswaarden zijn nog steeds te hoog, maar gelukkig wel aan het dalen. Elke dag wordt een nieuwe kweek afgenomen, bloed en urine. Zolang het niet helemaal goed is mag ze niet naar huis. Het is helaas niet anders, maar ze is in Nieuwegein in goede handen. Ik hoop z.s.m. te kunnen vertellen dat alles goed is en ze naar huis mag.

Update 10-06-2018 

Vandaag weer op bezoek geweest bij mijn schoondochter, want ze is helaas nog niet thuis. Vanaf de operatie, wil haar koorts niet goed zakken en zijn haar ontstekingswaardes te hoog.

Elke dag wordt dit nu gecontroleerd, maar er is nog niet bekend wat dit veroorzaakt. Zodra men weet door welke bactertie dit veroorzaakt wordt, kan er gericht antibiotica toegediend gaan worden.

Gelukkig heeft ze zich er bij neergelegd en ondergaat het gelaten. Ze had natuurlijk liever naar huis gegaan, maar snapt ook heel goed dat het allemaal goed moet zijn. Ze zag er in ieder geval niet zo moe uit als vrijdagavond, want toen was ik echt geschrokken. 

We hopen dat er morgen meer bekend is, maar het kan ook goed dinsdag worden. Het is niet anders en we moeten ons erbij neerleggen. Haar gezondheid moet, voor zover mogelijk, goed zijn als ze naar huis toe komt. 

Als er niks geks gebeurd, dan volgt er nog één operatie, maar die stellen ze zolang mogelijk uit. Haar lichaam moet eerst volledig herstellen van deze operatie en ook nog van de operatie die op 10 januari gedaan is. Ze wordt gelukkig goed onder controle gehouden, dus we zijn en blijven positief. 

Zodra ze naar huis toe mag, laat ik dat natuurlijk aan jullie weten! 

Update 08-06-2018 (2)

Vanavond dan eindelijk op bezoek geweest bij mijn schoondochter. Ik vond het fijn om haar weer te zien, maar ik moet zeggen dat ik haar er toch nog heel moe uit vind zien. Niet gek natuurlijk, want de operatie is pas 2 dagen geleden. Ze wil heel graag morgen naar huis, maar dat hoort ze morgen pas als de arts langs komt.

Naarmate de bezoekuurtjes verstreken, zag je haar bleker worden en ze was echt doodmoe. Wat ik momenteel erg mis bij haar, is haar vechtlust. Ze is bang om snel weer naar het ziekenhuis te moeten. Er zit nog steeds dat stuk in de buik, wat nog niet behandeld is. Het wordt natuurlijk streng onder controle gehouden, maar zodra er een bloeding op gaat treden, moet het met spoed gebeuren.

Ik hoop dat ze morgen dus naar huis toe mag, want ik denk dat ze zich dan snel beter gaat voelen. Ze had echter wel koorts nadat we weg waren, dus ik weet niet of dit wel of niet een criterium gaat zijn. Ze ligt ook met nog 3 andere patiënten op de kamer en dat is ook niet echt mega rustig natuurlijk. Ook is ze nog steeds misselijk en dat baart me toch wel zorgen. Ik hoop dat de arts daar morgen ook een verklaring voor heeft. 

Ik weet dus nu nog niet of ze inderdaad naar huis mag, maar ik hoop het voor haar van wel. Wordt dus nog vervolgd deze blog! 

Update 08-06-2018 (1)

Ik had gisteren een update willen schrijven, maar is er even niet van gekomen en ik weet ook niet heel veel meer op dit moment. Ik weet dat ze vandaag een CT-scan krijgt en daar hangt vanaf of ze morgen inderdaad naar huis mag.

Ik ga vanavond op bezoek, dus dan hoop ik meer te weten. Vervelende bezoektijden wel daar, want die zijn van 17.30 tot 20.00 uur. Niet fijn als je vanaf Rosmalen moet komen, maar dat hebben we er wel voor over natuurlijk.

Ik heb dus deze update even deel 1 genoemd, dan maak ik vanavond deel 2 als ik meer weet. 

Vandaag was het dan zover. Mijn schoondochter wordt om 08.00 uur in het Sint Antonius ziekenhuis te Nieuwegein geopereerd aan haar aorta. Een vervolg van wat er op 10 januari dit jaar gebeurde. 

Al vroeg was ik in het ziekenhuis, maar al snel zag ik de vader van mijn zoon binnenkomen. Heel vreemd, want ik had die man al jaren niet meer gezien. Gelukkig gaf dit geen probleem. Kort daarna kwam mijn zoon samen met zijn schoonouders en de zus van mijn schoondochter. Gezamelijk dronken we een kopje koffie/thee en besloten we om buiten te gaan wachten.

De verwachting was volgens mijn zoon, dat de operatie ongeveer 3 uur zou duren. Dus zo rond 11.00 uur werden we toch langzaam wel wat rustelozer en nerveus. De klok tikte langzaam verder, maar we hoorde maar niks. Om 12.30 uur kon mijn zoon de spanning niet meer aan en ging hij naar de afdeling om te vragen of er al iets bekend was. Er werden wat telefoontjes gepleegd en uiteindelijk kreeg hij te horen dat ze nog bezig waren. Uiteindelijk werden we rond 15.00 uur pas verlost van onze spanning, dus zo'n 4 uur na de verwachte eindtijd. Die uren waren echt zenuwslopend en brachten de herinneringen van 10 januari bij mij naar boven. 

Gelukkig kregen we goed nieuws. Ze was inmiddels op de uitslaapkamer en het ging naar omstandigheden goed. De telefoon werd zelfs even aan haar gegeven, zodat mijn zoon met zijn vrouw kon praten. Tijdens dit gesprek, kwamen bij toch wel tranen in mijn ogen. Ik wilde me sterk houden voor hem en dat lukte redelijk. Tot mijn ex vroeg hoe het met me ging. Ik kon alleen maar zeggen "niks vragen nu" en gelukkig deed hij dat ook niet. 

Toch werd ons geduld nog aardig op de proef gesteld, want pas rond 17.15 uur werd ze naar de afdeling gebracht. Al die tijd zaten we toch nog wel in een soort spanning, want we wilde haar gewoon heel graag zien. We zaten al op de afdeling in een zithoek, toen ze uit de lift kwam. Ze zag ons en we hadden oogcontact. Heerlijk om haar weer te zien.

Nadat ze "geïnstalleerd" was op de kamer, mochten we naar haar toe. Niet meer als 2 personen tegelijk. Ze zag er heel moe uit en dat gaf ze zelf ook aan. Daarnaast was ze heel misselijk en had ze ook al moeten braken. Ze was toch heel blij om ons te zien. De arts hadden we nog niet gesproken toen ik naar huis ging, maar we hadden vernomen dat alles naar wens was verlopen. Waarom het zolang duurde, weet ik op het moment van dit schrijven nog niet. Maakt ook niet uit, ze heeft de operatie goed doorstaan. 

Haar halsslagader is voor 98% open, dus dat is perfect! Dat is wat mijn schoondochter had meegekregen. De bypass en de stent onder haar hart, zijn waarschijnlijk dus ook goed geplaatst. Ze heeft nu nog 2 drains, maar die morgen er misschien morgen al uit. 

Ik ben doodmoe en dat zal de rest ook wel zijn. Hoofdpijn en tranen net onder de douche, maar dat mag. Het was een hele emotionele dag en voor mij toch ook wel een beetje moeilijk, aangezien mijn ex erg nadrukkelijk aanwezig was en me regelmatig een niet fijn gevoel gaf. Toch waardeer ik het enorm dat hij er voor zijn zoon en schoondochter was, dit tot ieders verbazing, zelfs die van mijn zoon! 

Als alles goed blijft gaan, mag ze zaterdag naar huis. Mijn schoondochter kennende, zal ze zo hard haar best doen om dit wel te bewerkstelligen. Ze is en blijft een vechtertje! 

Nogmaals dank je wel voor alles steun. Ik moet nog de berichtjes gaan lezen, maar weet dat mijn inbox vol zit. 

Liefs Diaantje xxx

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!