×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Ik luister...

Ik luister...


Naar aanleiding van deze blog van Judith Evelien, wil ik toch ook mijn bijdrage leveren. Dat heeft twee redenen. De ene is dat ik vindt dat er inderdaad meer aandacht en begrip mag komen voor mensen die klaar zijn met dit leven en de andere reden is dat ik zelf ook klaar geweest ben met dit leven...........

Dagelijks lees je het wel ergens "aanrijding met een persoon" of als ik buiten loop met mijn hond, dan hoor ik wel eens de trein heel hard toeteren. Dan weet ik al hoe laat het is. Dan heeft helaas iemand het besluit genomen om zijn laatste "treinreis" te maken. Een hele eenzame reis, want je staat daar dan toch maar helemaal alleen. 

Steeds vaker zie je bij spoorwegovergangen dit bordje staan. Het is gebleken dat er beduidend minder mensen deze manier van het beeïndigen van hun leven kiezen, sinds dit bord daar staat.

Voorkomen doe je het misschien niet, maar er wordt mensen wel hulp aangeboden. Er is altijd wel iemand die naar je wil luisteren. 

Natuurlijk is dit niet de enige manier, maar deze blog gaat ook niet specifiek over hoe............... Het is een blog over het feit dat ik  je erop attent wil maken dat je moet luisteren naar mensen die klaar zijn met dit leven. Laat het een onderwerp worden waarover gesproken mag en kan worden. 

Als iemand ziek is en er is geen hoop meer op genezing en/of het lijden is te groot, dan is er begrip voor en mag men kiezen voor euthanasie. Waarom mag iemand, die psychisch lijdt, dit dan niet? Wie zijn wij om te beoordelen of iemand niet klaar is met dit leven? Moeten we het dan maar goedpraten? Nee, natuurlijk niet! We moeten in eerste instantie luisteren naar die persoon. Laat hem of haar weten dat ze niet alleen zijn, dat jij er bent en dat je samen met hem of haar naar een oplossing gaat zoeken. Een oplossing voor het probleem of om samen met die persoon te gaan bekijken hoe hij of zij dit leven kan verruilen voor een leven zonder verdriet en/of zonder pijn.

Nog maar 2 jaar geleden, was ik zelf ook klaar met dit leven. Ik was toen al ziek en had elke dag helse pijnen. Al diverse behandelingen en operaties gehad, maar niets mocht baten. Ik was hele dagen alleen thuis, want na een paar weken ziek zijn, komt er niet zoveel bezoek meer. Je wordt eenzaam en heel erg verdrietig. Ik zag geen hoop meer op genezing. Ik slikte destijds heel veel Oxycodone (morfine) en zelfs dat hield de pijn niet tegen. Ik weet nog goed dat ik op een dag, helemaal in tranen alleen nog maar kon denken "ik wil dood" en heb zelfs gesmeekt "God, kom me nu maar halen". Ik heb met 2 hele dozen pillen in mijn handen gestaan en wilde ze allemaal tegelijk innemen. Dan zou ik eindelijk verlost zijn van die pijn............ 

Ik had niemand met wie ik hier over kon praten. Dat dacht ik tenminste. Toch heb ik via een vriendin, die ik toen alleen nog maar kende via Facebook, hulp gehad. Zij voelde mij altijd aan. Als ik me niet lekker voelde, dan kreeg ik altijd een pb van haar of ze belde me. Op het moment dat ik daar stond met de dozen, ging mijn telefoon en wat ben ik blij dat ik die toen opgenomen heb. Ik heb lang met haar gepraat en uitgelegd waarom ik klaar was met dit leven. Ik had al zoveel pijn doorstaan, niet alleen door mijn ziekte, maar ook door het misbruik van mijn rij-instructeur en daarna een huwelijk met een alcoholist. Ik dacht dat er voor mij geen gelukkig leven bestond. Ik had genoeg tranen over mijn wangen gehad. 

Zij heeft me gelukkig doen inzien, wat ik allemaal om me heen had. Mijn 2 schatten van kinderen, mijn geweldig lieve man, mijn ouders, mijn allerbeste vriendin en natuurlijk haar. En ik weet zeker als ik die niet had gehad, dan had ik die doos pillen ingenomen en was er geen Diaantje meer geweest.......... Ik heb daarna nog heel vaak met haar gebeld en gesproken over het leven. Gelukkig werd ik na een 3e operatie ook pijnvrij en ook dat was een bewijs voor mij, dat ik niet op kon geven. Mijn leven is nog niet klaar. Mijn leven is daarna zo veranderd. Ik kon weer gaan werken en ik heb zelfs 30 kilo verloren. Ik heb eindelijk Diaantje ontdekt en ik weet wat ik wil, waar ik voor sta en waarom ik in dit leven ben. Ik ben dankbaar voor dat ene luisterend oor! Inmiddels is mijn ziekte terug, maar door mijn andere kijk op het leven, kan ik daar nu veel beter mee omgaan. Het beheerst mijn leven niet meer en ik geniet elke dag van het leven, zelfs als ik een heftige pijnaanval krijg. Ik heb dit nog nooit eerder zo open verteld en ik weet ook niet of iemand dit gaat lezen die ik ken. Ik ga het niet delen op Facebook in ieder geval. Mijn man weet het wel, maar mijn kinderen niet. Ze weten dat ik de gedachten heb gehad en ze weten ook dat ik mede dankzij hun, er nog ben. Dat ik daadwerkelijk met die pillen in mijn handen heb gestaan, dat weten ze niet.......... 

Laten we dus vooral een luisteren oor zijn voor iedereen die klaar is met dit leven. Ondanks dat ik dit nu nog kan vertellen, besef ik me heel goed dat er velen mensen zijn die echt klaar zijn met dit leven. Die hulp willen om dit leven te verlaten. Laten we die hulp bieden. Niet zomaar natuurlijk, maar als blijkt na vele gesprekken dat er geen andere uitweg is, laten we daar dan respect voor hebben. Laten we die persoon niet in eenzaamheid vertrekken, maar sta aan zijn of haar zijde en bied de steun die nodig is. LUISTER mensen LUISTER naar elkaar. 

Ik heb het boek "Koppzorgen" van Judith Evelien gelezen en zal daar binnenkort ook een review over schrijven. Door dit verhaal te schrijven, ding ik dus ook niet mee naar de mogelijkheid om haar boek als PDF te ontvangen. Al een tijdje ligt dit verhaal klaar, maar was ik er nog niet toe om het te plaatsen. Waarom nu wel? Ik weet het niet, misschien wel omdat ik nu haar boek uit heb en met tranen in mijn ogen 1 van de laatste pagina's gelezen heb. Een brief aan haar lichaam en wat was dat herkenbaar en confronterend, maar zo mooi geschreven.

Het voelt goed dat ik dit nu doe, maar ik wil hier ook niet in blijven hangen. Diaantje is gelukkig en geniet van haar leven. Ik vecht voor mensen met kanker en ik zal altijd blijven vechten voor mijzelf indien nodig. Wil je meer van me weten hierover, vraag het me dan. Zit je zelf met problemen? Weet dan dat ik en vele naar je willen luisteren!

Live, Laugh & Love (mijn lijfspreuk) 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Schorelaar
Wat een openhartig en emotioneel verhaal. Ik weet even niets te zeggen
03-03-2018 12:33
03-03-2018 12:33
caro.sael Davinchy
ik vind het sterk van jou om dit hier te delen, het is spijtig dat mensen niet meer met elkaar praten. enkel de smartphone telt nog
09-02-2018 19:27
09-02-2018 19:27
marijke
pfff moedig hoor meis om dit te schrijven. Ik ben er ff stil van. Maar ik ben zooooo blij dat je er nog bent!! Ik vind ook dat mensen die echt niet meer willen geholpen moeten worden door op een mooie manier afscheid te kunnen nemen.
08-02-2018 23:14
08-02-2018 23:14
Hpj Goossens
Indrukwekkend geschreven Diaantje...
08-02-2018 17:47
08-02-2018 17:47
'Klein'
Een heel openhartig verhaal van jou Diaantje en ook best schokkend. Nog niet eens zo zeer voor mij omdat ik je heel goed kan begrijpen, ik was er ook klaar mee... Maar je raakt vrienden kwijt, juist wanneer je ze het hardste nodig hebt! Je vereenzaamd, je hebt een gevoel anderen tot last te zijn... Dapper dat je dit zo durft te vertellen! XXX
08-02-2018 17:31
08-02-2018 17:31
Judith Evelien
Wow Diaantje, wat ontzettend knap en moedig dat je dit deelt. Ik word hier helemaal stil van en tegelijk lees ik de reacties onder je post en dan maakt mijn hart een sprongetje! Allemaal lieve en begripvolle reacties, zo dik verdiend en zo terecht! Je hebt me diep geraakt en ik zou je wel even willen knuffelen! Je bent een kanjer en ik ben blij dat je er nog bent en nu zo in het leven staat, dat je het aan kunt en aan wilt.
08-02-2018 13:48
08-02-2018 13:48
Ingrid Tips en meer
Heftig dat ook jij daarmee rond liep. Luisteren is heel voornaam maar helaas niet altijd de redding. Om privé reden wil ik daar hier niet diep op ingaan.
08-02-2018 13:25
08-02-2018 13:25
Simple YulEnTintje OYV
Respect dat je moed hebt om daarover te praten en met je eigen ervaring te delen. Luisteren helpt, dat is zeker. Heel mooi dat je op het juiste moment een luisterend oor hebt gehad. Zelfs piepkleine dingetjes kunnen grote gevolgen hebben....
08-02-2018 12:49
08-02-2018 12:49
Schapenkopje
Jeetje wat heftig. Ik kende je toen al wel, ook via Facebook, maar dit verhaal kende ik niet. Ben blij dat die andere facebook vriendin je tot inkeer heeft kunnen brengen. Je bent een lieve meid en ik wil je als vriendin niet kwijt.
08-02-2018 11:20
08-02-2018 11:20
Encaustichris
Ik kan alleen maar reageren met stilte......
08-02-2018 10:32
08-02-2018 10:32
Marc
Een traan, bewondering en diepe, zeer diepe respect!!!!
08-02-2018 09:24
08-02-2018 09:24
jolandemooij
Wat een heftig verhaal! En wat een geluk dat er iemand voor je was op het juiste moment.
08-02-2018 09:11
08-02-2018 09:11
Jolanda Molenaar
Heel knap dat je je verhaal hebt opgeschreven. En ik heb geluisterd naar je verhaal... blij dat je er nog bent Diaan!
08-02-2018 08:55
08-02-2018 08:55
LivingThaGoodLife
Heftig, en ook wel deels herkenbaar.. Ook ik heb gedacht haal me aub laat het klaar zijn, ik kan niet meer omgaan met alles wat er nu gebeurd. Ik dacht er nooit meer bovenop te komen, omdat wat ik ook deed niks veranderde. Bij mij was het emotionele pijn en geen fysieke op dat moment. Wat fijn dat die vriendin je aanvoelde en opbelde! Je bent een sterke vrouw en ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je pijn snel minder zal zijn.. dat gun ik je echt zo! xx
08-02-2018 08:13
08-02-2018 08:13
wakeupkitty
Wat fijn dat je op het juiste moment wel iemand had die luisterde, maar ook dat het leven voor jou wel zin bleek te hebben ondanks alles. Maar daar zit dan ook wel een (hét) verschil met wie echt klaar is met het leven. Wie geen vrienden heeft of heel veel. Het maakt uiteindelijk niet uit. Jij bent het toch die het leven moet leven. Niet degene ad andere kant van het 0900 nummer. Niet de familie of vrienden op afstand of dichtbij. Zij zitten nl niet in jouw huid/zij leven jouw leven niet. Ik ga dit delen
08-02-2018 07:39
08-02-2018 07:39