×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Diaantjes verslag van de Muddy Angel Run 2019

Diaantjes verslag van de Muddy Angel Run 2019


Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover. De Muddy Angel Run 2019 in Eindhoven. Officeel in Eersel, want de locatie was het E3 strand.

Wat een mooie locatie! De zon scheen al vroeg en het was al bloedheet toen we rond 10.00 uur daar aankwamen.

Peter was als supporter met me mee gegaan en dat was natuurlijk super fijn. We waren wel met ons hele team, maar extra supporters is altijd fijn. Gelukkig waren er meerdere en had hij ook wat aanspraak.

Ons team  had helaas 2 uitvallers i.v.m. blessures, maar die namen de taak van fotograaf op zich.

De processierups...

Helaas was er toch wel 1 ding wat ons danig parten speelde en dat was de processierups! Bij binnenkomst hadden we het niet meteen in de gaten, maar toen we een plekje opzochten in de schaduw, zagen we al een nest zitten boven ons. Dus meteen daar weg gegaan. Helaas maakte het achteraf niet uit waar we waren, want als ik de reacties lees over de deelneemsters, dan is bijna iedereen hiermee in aanraking geweest. 

Zowel Peter als ik zitten behoorlijk onder de rode bultjes en het jeukt echt vreselijk! Ons hele team heeft er last van en dat is dan ook echt het enige wat de dag minder leuk maakte, want verder was het één groot feest. 

De Muddy Angel Run is alleen voor vrouwen en daarom niet gek dat de meeste deelneemsters een roze outfit hadden. 

Wij hadden mooie tops gesponsord gekregen met voorop het logo van Hair4Her en achterop natuurlijk 2 vleugels. 

We droegen allemaal een haarband met inschrijfnummer en dit is vooral belangrijk om later ook je foto's goed terug te kunnen vinden 😉

Hier sta ik in vol ornaat en nog mooi roze en schoon. De roze bril kregen we van Esther van Hair4Her en ook het roze zweetbandje. 

Ik had gelukkig zelf nog een sportbroek waar ook wat roze in zat en oude zwarte "sportschoenen". Die heb ik overigens later daar in de kliko achter gelaten, want daar was niet zoveel eer meer aan te behalen. 

Ik was er dus helemaal klaar voor! Kom maar op met die modder! 

Om 11.00 uur werd onze startgroep om geroepen en betraden we het parcours. Daar kregen we een leuke warming up. 

Lekkere muziek en goed geregeld zo, dat er steeds ongeveer 150 dames in deze area waren. 

De regels werden uitgelegd en daarna konden we dan eindelijk beginnen. Regel 1 was het belangrijkst, want dat was vooral in eigen tempo. Het is geen wedstrijd! Zeker niet met deze temperaturen! 

De start!

Het begin was niet zo moeilijk, want we moesten door het water gaan lopen.

Voelde heel raar, want met schoenen aan in het water is niet iets wat je dagelijks doet.

Door het warme weer, was dit direct een welkome start van deze mooie run. Heerlijk meteen al afgekoeld gaan starten. 

Dit was de meest simpele "hindernis". 

De volgende hindernis was toch even meteen iets anders.

We moesten over een houten muur heen klimmen en dat viel toch best wel tegen. De naam van deze hindernis is "Wall of fame".

Je duwt je met je armen zo hoog mogelijk en dan sla je een been over de muur. 

Ik zag hier best tegen op, want dit is tenslotte ook niet iets wat ik vaker gedaan heb. 

Toch lukte het me gelukkig in 1 keer! 

Daarna hielpen we elkaar, want dat is wat fijn is aan het meedoen met een team. 

Bij elke hindernis wachtte we op elkaar en hielpen we elkaar waar nodig.

Tja en dan krijg je dus dit soort foto's 😂  

Soms hoef je dan niet eens iets erbij te vertellen, maar ik doe het toch hahaha.

We kwamen bij deze hindernis aan en het was meteen duidelijk. We moesten onder water en onder de banden door.

Dit was nog een voorproefje op de echte modder, want dit was een soort waterige modder. 

Ja, na zaterdag weet ik dat er dus meerdere soorten modder zijn 😉

Al ons mooie roze, was niet langer roze meer! Ik had wel mijn ogen en mond dicht gedaan, maar toch had ik even moeite met kijken en knarste er toch wel wat in mijn mond.

Toch was dit echt helemaal geweldig! Ik vond het ook totaal niet eng. Er is zoveel begeleiding en je team is ook in je buurt, dus er kan niet zo heel veel gebeuren. 

Hierna volgde weer een droge hindernis en dat was het zogenaamde "crazy net".


Zoals je ziet ben ik in opperste concentratie om maar niet te vallen of met mijn been er doorheen te schieten.

Al met al viel het niet tegen en was ik er redelijk snel overheen.

Ook hier hielpen we elkaar en werd het touw zo strak mogelijk gehouden. 

Op naar het volgende obstakel!

Vanaf het net, mochten we lekker direct even afkoelen in het water.

Even een flinke aanloop nemen en dan gaan met die banaan!

Kopje onder was geen ontkomen aan, maar dat was echt nu iedere keer weer erg lekker.

Die man in het blauw spoot ons later nog even extra nat met zijn grote brandweerslang. Heerlijk!!!

Daarna volgde "mission impossible" en dat betekende dat we door strakke elastieken heen moesten.


Gelukkig met een heel team en hielden we voor elkaar de netten omhoog en/of opzij.

Zo was het nog enigzins te doen, want dit viel nog niet mee!

Je moest ook vooral de elastieken niet laten schieten, want dat zou heel erg pijnlijk zijn.

Later zagen we dat iemand van een ander team een enorme brandblaar/wond hieraan over had gehouden.

Tja, dat is altijd een risico van hindernisbanen...... Gelukkig zijn er geen grote ongelukken gebeurd verder en waren er absoluut voldoende hulpverleners onderweg. Ook waren er voldoende waterdrink momenten onderweg. Dat was wel nodig ook! 

Hier moesten we eigenlijk heel simpel onder een plank door zwemmen.

Die lag niet plat, maar zoals je misschien op de foto kunt zien, gewoon recht overeind.

Geen heel eind onder water dus, maar het was wel heel erg bruin en vies water.

Toch enorme lol zoals je ziet, want dat was absoluut iets wat de hele dag overheerste. Heel veel lol.


Na dit lekkere badje even weer tijd om een groepsfoto te maken.


Zoals je ziet hebben we het allemaal nog enorm naar onze zin! 

Daarna kwam dan toch echt wel de hindernis die voor mij het meest gaaf was. 

Dit heet de "kruiptocht" en dat was ook echt wat we deden.

Dit was geen "watermodder", maar gewoon echte dikke blubber modder!

Als je goed kijkt herken je me misschien, maar anders volg je gewoon de gele pijl 😉 

Gelukkig hier geen kopje onder, maar verder waren we dus echt mega modderig. Heerlijk en zo goed voor je huid 😂 Hieronder hoe de groep eruit zag, al waren we hier al even "opgedroogd".

Helaas geen duidelijke foto van mijzelf in het schuimbad, maar natuurlijk hebben we ook daar een groepsfoto gemaakt.

Ik ben de meest rechtse op de foto die haar armen in de lucht heeft.

Het was heel glibberig schuim en dat weerhield de meeste van ons team om de volgende hindernis te doen. Toch laat ik die wel zien, want we hadden wel een paar bikkels die het wel aandurfde! 

Dit was de "klim op"...... alleen zat er niet bepaald iets aan om je aan vast te houden en daarmee omhoog te klimmen.

Door het glibberige schuim en de restanten van de modder, hadden we totaal geen grip nergens. Ik zag er vele hard op die plank terecht komen en ik besloot geen risico's te nemen. Gelukkig dachten de meeste van ons team er zo ook over. Toch natuurlijk wel de waaghalzen van ons team geholpen. 

Tijd voor weer wat nattigheid en dat was de "wasstraat". 


Je moest jezelf over een grote rol gooien en natuurlijk kwam je dan weer lekker onder water uit. 

Ook dit water was lekker bruin van kleur, ach, vies waren we toch al en we waren weer even lekker "opgefrist". 

Op naar nog meer nattigheid en wat armkracht. 

Dit noemde ze "spiderman" en je moest liggend op je rug, onder gaasrekken door.

Met je handen trok je jezelf vooruit en ik had nog net mijn neus en mond boven water. Mijn oren zaten onder water en dat is dan toch wel even raar. Gelukkig waren er tussendoor wat korte stops. Hier op de foto was ik samen met een teamgenootje er net helemaal onderdoor. 

Bijna op het einde van het parcours. Hier moesten we omhoog klimmen om daar over een soort net naar de overkant te lopen.

Dat was niet echt simpel en ook best wel eng. Niet het klimmen, maar wel dat net. We kropen over het schuimbad heen, wel heel grappig om te zien. 

Daarna volgde nog 1 obstakel en die zie je hieronder. 

Een reuze opblaasbare roze glijbaan was ons laatste obstakel.

Nog nooit eerder ging ik van zo'n ding af en dat is toch best wel apart.

Helaas ook erg pijnlijk aan mijn blote kuiten, want het brandde gewoon. Daarom ook geen foto dat ik eindig, want daar kijk ik echt wel heel erg pijnlijk op hahaha.

Al is dit ook niet de meest charmante foto, maar laten we eerlijk zijn....... welke van alle bovenstaande foto is dat wel 😜

Ach, we deden tenslotte mee voor een heel goed doel en je moet je vooral geen zorgen maken over je uiterlijk.

Make-up op had ook geen zin natuurlijk, maar dat had ik ook al bewust niet gedaan. 

Hierna werd de groepsfoto nog gemaakt door de fotograaf van de Muddy Angel Run. Daarna ben je bijna aan het eind van mijn verslag! 

Deze foto zegt gewoon meer als woorden, want wat was het een geweldig mooie dag. Diaantje gaat zeker volgend jaar weer meedoen! Het was een ervaring die ik nooit had willen missen en ik kan het iedereen aanraden. Hij wordt in diverse plaatsen in Nederland gedaan. Mocht je dus denken dit wil ik ook, geef je dan volgend jaar op. Gewoon even googlen naar Muddy Angel Run.

Hierna gingen we lekker douchen en dat was toch ook wel heel apart. Met z'n allen in een groot afgeschermd gedeelte van het terrein. In een hoek stonden 5 rijen met zelfgemaakte douches. Allemaal korte tuinslangen met zo'n knijpsproeikop (gewoon rechte straal) Leek wel een koeienstal, we konden er met een stuk of 30 tegelijk zo douchen. Wel met koud water, maar ach dat mocht de pret niet drukken. Het was ook wel indrukwekkend, want er doen ook vrouwen mee die borstkanker gehad hebben en dus geen borsten meer hebben............ Niemand die er overigens iets van zei, want hier waren we allemaal één 💜

Dan heb ik nog 1 foto die ik vol trots aan jullie laat zien en dat is mijn tastbare herinnering aan deze geweldige dag.

Een alternatief voor een medaille die elk teamlid kreeg van Hair4Her.

Hij staat hier mooi te staan op de kast en daar komt nog een mooie foto bij. Om de lijst doe ik dan mijn haarband met nummer en dat is dan samen een hele mooie herinnering. 

De Muddy Angel Run is absoluut een geweldig evenement, alleen volgend jaar liever geen processierupsen erbij 😉

Dank je wel voor het lezen van dit hele lange verslag, maar ik wilde het graag heel goed vertellen en zichtbaar maken. De foto's zijn gemaakt door 1 van de dames die geblesseerd was en waar het logo op staat van "sportograf" heb ik betaald en mag ik voor social media gewoon gebruiken. 

Aandenken aan de Muddy Angel Run 2019

 

Nog even toegevoegd, want dit staat vanaf nu bij mij op de kast.

Een prachtige herinnering zo compleet met hoofdband en foto. 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties