Tranen uit het niets.......

Tranen uit het niets.......


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Hebben jullie dat nou ook wel eens? Zomaar uit het niets, komen er tranen en niet zomaar tranen, nee een echte mega huilbui.

Ik ben een HSP'er (hoog sensitive persoon) en mijn emoties en gevoelens kunnen dus zomaar ineens omslaan, maar of dat daar echt aan ligt weet ik niet.

Het was een gewone dag vandaag, nouja, een bezoek aan het ziekenhuis met een beslissing over een behandelplan. Dus toch niet zomaar een gewone dag. Een dag dat ik me eens te meer besef dat ik zo graag een leven zonder pijn zou willen........... gewoon kunnen genieten van alles en weer alles kunnen doen wat ik zo graag doe.

Voor ik ziek werd, was ik een vervent zumba danseres. Niet professioneel, maar gewoon hobby en genieten van de 2 keer per week dat ik kon gaan dansen. Dansen is voor mij denk ik wel de grootste uitlaat klep. Daar kan ik al mijn emoties en gevoelens in kwijt en dansen kan ik nu dus niet. Heel kort een paar pasjes, maar dan roept mijn buik al weer, stop nu maar! Ik mis het zo, het bewegen op muziek en uren doorgaan met dansen.

Vandaag was ook de dag dat ik een super blog schreef, zomaar per ongeluk eigenlijk. Ineens werd ik overspoeld met berichten in mijn inbox en oh wat voelde dat goed. Zou ik het dan toch echt wel kunnen dat bloggen? Pas ik wel op Yoors? Want daar twijfel ik dus wel eens over. Dat je dan zomaar een berichtje krijgt van een mede blogger, Enrique, die zegt dat je wel goede blogs schrijft en juist mooi verteld vanuit jezelf. Dat deed me zo goed, zeker nu ik dus ineens die tranen heb. Ineens moet huilen en ik niet goed weet waarom.

Ik zou vroeg naar bed gaan, maar daar zit ik dan, nog laat mijn gevoel op papier te zetten. Toch is dit goed voor me, want ik weet dat ik dit van me af moet schrijven, dat ik niet met tranen moet gaan slapen..................

Of dit een goede blog is? Ik weet het niet, maar ik ben wel een soort van opgelucht dat ik het even heb kunnen delen. Delen met mensen die me niet veroordelen, die mij accepteren zoals ik ben, iemand met het hart op de juiste plaats en graag iedereen wil helpen. Ik ben een mensenmens en daarom blog ik hier denk ik. Ik voel me goed bij de Yoorsianen en hoop nog lang mijn dingen te kunnen delen. Mijn gelukkige momenten, maar dus ook nu mijn dipjes.

Ik ga zo echt mijn bedje in. Dank je wel voor het lezen als je dit gelezen hebt en dank je wel voor het feit dat ik me op Yoors zo fijn voel. Dat ik hier de Diaantje mag zijn die ik diep van binnen ben.

Welterusten lieve Yoorsies xxx



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik huil niet zo vaak meer maar afgelopen weken ben ik behoorlijk emotioneel of het komt door de feestdagen ik heb geen idee
| 12:27 |
Ik huil ook niet heel vaak, wel meer als ik zou willen, maar zeker de decembermaand is voor mij altijd een extra prikkel. Ik weet dat ook en het is dan maar zo, het komt toch en kan het ook niet tegen houden haha.
| 14:02 |
Zeker ken ik het. Alleen het afgelopen jaar niet meer. Om de een of andere reden kan ik niet huilen, terwijl ik het eigenlijk heel graag zou willen. Het zou zo lekker oplichten.gewoon blijven schrijven. Als het jou helpt, heb je al een heel goede reden om te schrijven.
| 23:56 |
Dank je wel voor je mooie reactie, maar wat naar dat jij niet kunt huilen. Dat lijkt me echt schrikkelijk, want het lucht inderdaad wel heel erg op. Misschien dat je het onbewust blokkeerd? Geef je jezelf de tijd en ruimte om te huilen?
| 09:08 |
Ik heb geen idee waar het aan ligt, tijd en ruimte genoeg. Ik vermoed dat het wel een keer losbarst ;-)
| 10:30 |
Het komt vanzelf als de tijd daar is en dan maar ook lekker laten gaan ;)
| 14:04 |
Leuk blog een super leuke blog je kan het echt wel en lekker mee door gaan. Huilen dat doe ik ook vaak zomaar maar ik vind het net als lachen het hoort erbij
| 07:19 |
Het hoort er zeker bij, maar lachen is zoveel leuker haha. Dank je wel voor je compliment en vandaag lach ik gelukkig weer hoor :)
| 07:41 |
Ja Diaantje, dat ken ik ook, die tranen uit het 'niets'. En zo voelt 't ook maar ze komen wel degelijk ergens vandaan. En waar vandaan beschrijf je eigenlijk zelf al. Het was voor jou een enerverende dag; het ziekenhuis, je behandelplan, je gemis van dansen, een soort rouw is dat, een verlies. Verder een blog wat onverwacht goed loopt, dit is dan weer succes, je twijfels of je kan bloggen, de bevestiging die je krijgt dat je het wel kunt, doe er dan 'nog een schepje HSP bij', dan is het niet zo raar dat je 't niet droog kunt houden. Schijnbaar ongemerkt stapelen verschillende negatieve en positieve emoties zich op en aan het eind van de dag de ontlading. Maar ik weet hoe het voelt. Op mijn verjaardag had ik dat ook, ook 'uit het niets'. Maar er zit vaak meer achter dan je zou denken. Maar huilen lucht op, het hersteld je weer, je knapt er van op. Als je het niet meer kunt, dan heb je een probleem. Niet dat je nu geen problemen hebt maar ze hebben in elk geval een uitlaatklep. Gelukkig heb je het hier naar je zin! Welterusten en morgen ziet alles er misschien weer veel beter uit! xxx
| 01:53 |
Dat klopt helemaal wat je zegt en inderdaad die emoties moeten eruit, want opkroppen is niet goed. Nu weer fris en fruitig wakker haha en ik lach wel weer hoor, was een aparte dag gewoon gisteren......... dank je wel voor je lieve woorden xxx
| 06:35 |
Nou gelukkig maar! Soms heb je van die dagen...
'Even slikken en weer doorgaan', haha! Graag gedaan en een fijne dag! ;-)
| 12:50 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen