Wereld kankerdag, the day after...

Wereld kankerdag, the day after...


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Naar aanleiding van de blog van Albert en de blog van Schapenkopje, schrijf ik bewust vandaag deze blog.

Gisteren was het Wereld Kankerdag! Een dag waarop we even stil staan bij deze rot ziekte. Een dag dat we even denken aan iedereen die vecht tegen deze ziekte, maar ook aan diegene die de strijd tegen deze oneerlijke ziekte verloren hebben. Geweldig dat kanker aandacht krijgt, maar......

Heel bewust heb ik daar niets over geplaatst. Niet omdat ik het niet belangrijk vindt! Kanker en alles wat daarbij komt kijken, kan niet genoeg aandacht krijgen. Nee, omdat ik vindt dat we daar niet op 1 dag aan moeten denken. Elke dag zouden we in gedachten moeten zijn bij mensen die kanker in hun leven hebben of hebben gehad, niet alleen maar op 4 februari!

Elke dag strijden mensen een (vaak) oneerlijke strijd tegen deze slopende ziekte. Elke dag lijden mensen pijn, voelen ze zich letterlijk kotsmisselijk en zijn ze bezig te overleven. 

Heel vaak moeten die mensen dit "alleen" doen. Want wij weten ons geen houding te geven bij mensen die kanker hebben. Wat zeg je ook tegen iemand met kanker? Waarom is het zo moeilijk om gewoon te vragen "hoe gaat het"? Waarom zijn we bang voor een gesprek hierover? Kanker is niet besmettelijk!!! Kanker is (vaak) wel dodelijk en hoe erg is het dan als er nog steeds mensen zijn die dan in eenzaamheid moet sterven of vechten tegen deze ziekte. Natuurlijk zijn de meest dierbare er wel bij, daar ga ik toch wel vanuit. Ga bij ze op de koffie, bied ze een autoritje aan naar het ziekenhuis of houd ze gezelschap tijdens zo'n chemokuur. Je kunt zoveel voor deze mensen doen, ze vragen niet veel. Sterker nog, ze vragen vaak helemaal niks. 

Ik zet me al jaren in voor Stichting Roparun. Een stichting die zich inzet voor de palliatieve zorg aan kankerpatiënten. Juist dat is namelijk zo belangrijk, de palliatieve zorg. Hun slogan is zo mooi:

"leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven"

Nog één keertje met je gezin op vakantie. Nog één keertje de zon zien ondergaan aan zee. Nog één keertje......... want vaak komen er niet veel meerdere keertjes meer. Palliatieve zorg is natuurlijk veel meer en mocht je hier meer over willen weten, dan verwijs ik je graag naar de website van Stichting Roparun.

Laten we met zijn allen ervoor zorgen dat kankerpatiënten niet in eenzaamheid hun weg moeten volgen. Laten we er wat vaker bij stil staan en ga gewoon eens bij je vriend of vriendin op de koffie. Neem een bloemetje mee, dat maakt een mens toch helemaal blij! Denk niet "ze gaan toch dood, wat maakt dat bloemetje nou uit". Laat ze genieten van de mooie dingen die het leven hun nog kan bieden, want het leven houd niet op bij de diagnose............

Ik heb deze blog niet geschreven om iemand iets kwalijk te nemen, ik heb het ook niet gedaan om iemand hiermee te kwetsen. Heb ik je toch onbedoeld dit gevoel gegeven, dan bied ik daarvoor mijn excuses aan. Ik kan gewoon niet niks doen. Daarom blijf ik ook actief voor Stichting Roparun. 

Geniet van het leven, geniet van elkaar en geniet van elke dag! 

Live, laugh & love xxx

signup

Word jij ook blogger bij Yoors?

Door het lezen van deze blog ontvang ik punten, die omgezet worden in geld. Dat geld doneer ik aan Stichting Roparun. Wil jij ook gaan bloggen? Wordt dan lid via onderstaande link en ontvang direct 125 YP en daarmee ontvang ik (Stichting Roparun) ze ook! Om te reageren op blogs, dien je lid te zijn. Je kunt ook lid zijn, zonder zelf blogs te plaatsen. 




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
heel mooi en goed geschreven!! Ik hoop het zeker te kunnen doen mocht ik ermee in aanraking komen.
| 23:37 |
Dank je wel en ik hoop dat het niet nodig gaat zijn, maar zoals ik jou hier heb leren kennen, weet ik zeker dat jij een grote hulp gaat zijn voor die persoon. Je hebt een warm hart xxx
| 06:16 |
dankjewel!!
| 20:14 |
Heel goed dit blog, we ‘moeten’ meer dan één dag per jaar stil staan bij mensen met kanker en ze bijstaan en steunen bij het omgaan met hun vreselijke ziekte.
| 20:12 |
Dank je wel voor deze mooie reactie!
| 21:33 |
Daar heb ik geen woorden aan toe te voegen!
| 18:34 |
Dat had ik ook niet verwacht van jou ;) Dank je wel voor je reactie xxx
| 18:35 |
Haast overal is ergens een dag voor. Alle dagen zouden we wel ergens bij stil kunnen staan. De een doet dat wel en de ander minder of helemaal niet. Leven en laten leven... ieder z'n ding... Ook ik vind het vreselijk dat sommige mensen aan hele nare ziektes lijden. Moest niet mogen.
| 16:21 |
Ik doe niet mee aan dit soort dagen en dingen. Moederdag ook niet, ik wil niks.Niemand is iets verplicht en iedereen moet doen wat ze kunnen en willen doen. Daar voegt 1 zo'n dag niks meer aan toe........... het maakt mensen hooguit weer eens alert op dit soort dingen!
| 17:04 |
#datdanweerwel
| 18:01 |
ER voor elkaar zijn in dagen van verdriet en pijn ..ja
zo en niet anders zou het mogen zijn
Verloor zelf al een broertje op 42 jarige leeftijd en mijn zus toen ze zo oud was als ik nu en weet
Mijn lievelings vriendinnen en ga zo maar door..wat een leed
| 16:17 |
Helaas teveel leed en we kunnen het ook niet allemaal weghalen, maar we kunnen er wel voor elkaar zijn in moeilijke tijden.......
| 17:02 |
Beslist! en helemaal als je eenmaal zelf van eigen lijf weet wat dat is
| 17:10 |
Dan is het keiharde werkelijkheid als je het hebt moeten ervaren.............. Ik weet gelukkig zelf niet wat het is, maar weet wel wat het met iemand doet.....
| 17:13 |
Ja, al was het dan deze ziekte niet... er zijn ook hele anderen waar t leven elk moment door kan stoppen en waar je jaren iin dezelfde afscheidsfases terecht komt
| 17:31 |
Ja, ik heb ook altijd een beetje een dubbel gevoel bij zulke zogenaamde werelddagen. Heel mooi geschreven, je voelt dat het vanuit je hart is en echt gemeend. Dat maakt het zo waardevol.
| 14:33 |
Het komt zeker uit mijn hart en dank je wel voor je extra waardering X
| 14:34 |
Er was eens iemand die een kankerpatiënt opzocht, met grote regelmaat, hij wist niet wat te zeggen, hij zei niets, zij zei ook niets. Kon dat ook niet. Hij hield alleen haar hand vast, dat gebaar alleen was genoeg. Het was uit zijn hart.
| 14:38 |
Dat is heel erg mooi.............. zo kan het ook
| 14:41 |
Meid je hebt helemaal gelijk. Er zou elke dag gedacht en gesproken moeten worden met patiënten.
Maar ik maakte de blog omdat ik wilde vertellen dat wij als gezin er aan denken. Dat weet je wel want je kent mij al wat langer.
| 13:39 |
Een blog naar mijn hart! Ik ben afgelopen week twee mensen verloren aan kanker, reken erop dat ik er dagelijks aan denk...
En inderdaad: wees er gewoon voor iemand, dat is genoeg!
| 11:46 |
Jeetje, dat is heftig............. alsnog heel veel sterkte lieverd en dank je wel voor deze mooie reactie X
| 14:02 |
Heel veel sterkte!
| 16:19 |
Helemaal mee eens. Ik kan mij voorstellen dat palliatieve zorg en begeleiding moeilijk is, maar zoals je al schrijft, gewoon met iemand een keer een ritje maken naar het ziekenhuis voor een bestraling is zo welkom en kost je een uurtje of zo. Dan kan de partner even wat anders doen, scheelt ook weer reiskosten en natuurlijk even andere praat. We zitten echt niet allemaal in een rolstoel of liggend op bed.
De meeste mensen die kanker hebben zijn niet "eng" of doodziek of zoiets. Ook ziekenhuizen zijn niet eng, ik kom al 5 jaar in een gespecialiseerd ziekenhuis en iedereen, personeel en patiënten, zijn daar vriendelijk, er wordt daar minder geklaagd dan maandagmorgen bij de huisarts :-)
| 10:02 |
Precies, mensen met kanker zijn niet eng en daarom ook bewust even deze blog zo geschreven. Het zit hem vaak in de kleine dingen, waar je iemand heel blij mee kunt maken. Kanker is heftig, natuurlijk, maar ook die mensen willen hun leven leiden zoals ze dat altijd deden. Wel met een hoop aanpassingen natuurlijk. Zoals ik zeg, het houd niet op bij de diagnose.........
| 10:07 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen